Beste binnenstad 2040: met dank aan Meta

2 november 2021

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Ik zie de vingers door de elpees bladeren. Mijn vingers. Altijd leuk om bij (de) Ram Bam binnen te wandelen. Ze hebben weliswaar niet het grootste aanbod vinyl, maar er staat wel altijd wat bijzonders tussen. Dadelijk ook nog even naar de Disco Dancer (of is het Disco Danser?) waar altijd wat Amerikaanse import in de bakken staat. En natuurlijk naar Dom van den Bergh, toch het best gesorteerd.

Ik moet even glimlachen. Heb de dames daar eens bijna tot wanhoop gedreven omdat ik op zoek was naar bossanova-muziek zonder dat ik wist dat bossanova bossanova heette. Maar het kwam goed: uiteindelijk ging ik naar huis met een elpee van Astrud Gilberto. Fijn al die platenzaken in Venlo. Je hebt de keus en hoeft je niet te vervelen.

Om het kind in mij een plezier te doen wandel ik straks ook nog even binnen bij Langen-Driessen. Vier etages speelplezier aan de Klaasstraat. Waarbij Fischertechniek op mijn grootste belangstelling kan rekenen. Fascinerend speelgoed, op allerlei manieren in elkaar te schuiven en ook nog echt in beweging te zetten. De kleurcombinatie van het zachte grijs met knallend rood maakt het nog extra aantrekkelijk. Zal ongetwijfeld iets psychologisch zijn.

En als ik dan toch toegeef aan het kind in mij, dan loop ik in diezelfde straat ook nog even naar binnen bij Bensdorp. Misschien wel met Rob, Charles, Marco, John en Patrick. Ik zie de eigenaar ons al observeren terwijl we met glanzende ogen naar het snoep achter in de winkel lopen. Nog voordat we daar zijn aangekomen klinkt al zijn bekende adagium: ‘Kieke duisse met de auge, neet met de vingers’. Dan vraagt hij wat we te besteden hebben – een kwartje, drie dubbeltjes of nog wat meer – en wordt het uitgekozen snoep op de uitschuifbare plank gelegd tot het genoemde bedrag is bereikt.

Omdat het aan mij is wat ik vervolgens ga doen, besluit ik de intocht van Sinterklaas te bezoeken. Een traditionele intocht, zonder alle discussies eromheen. Daarna nog even de elfde van de elfde meepikken. De korte optocht die vanaf de Parade naar de Markt trekt. Daar een klein podium voor het stadhuis. De ‘vors’ spreekt, de burgemeester spreekt, 11 knallen en klaar. Ik wandel verder door Venlo met al zijn eigen ondernemers – de kleine zelfstandige heerst in de binnenstad. Een binnenstad waar zowel de Venlonaar als de Duitser en mensen uit de regio – de dorpelingen – graag komen. Mijn binnenstad, die vanwege zijn charme en hoge kwaliteit ongetwijfeld het predicaat beste binnenstad 2040 zal krijgen.

Tien jaar na dat eerdere ambitieuze plan en met dank aan het Meta van Mark Zuckerberg, denk ik terwijl ik mijn VR-bril afzet. Ik loop alvast naar de voordeur om de drone op te wachten die wat ik zojuist in cyberspace heb gekocht komt afleveren. Ik kijk vooral uit naar de trekdrop van Bensdorp.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad