Containertuintjes en de oneindige reeks van scheten

19 januari 2021 | Leestijd: 2 minuten

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

De ondergrondse afvalcontainer, daar ging het opeens over. Jarenlang zo’n ding voor de deur gehad. Nou ja, bijna voor de deur. Handig als de vuilnis moest worden weggebracht; ik hoefde maar een paar meter te lopen. ’s Zomers was het minder fijn want dat ding meurde als de neten. Er gleed dan met enige regelmaat een ranzige geur door mijn open raam. Vroeg me toen wel eens af hoe dat moest met de terrasbezoekers op de Kwartelenmarkt. Bief met friet geserveerd met een vleug afvalbergwalm.

Zal ongetwijfeld om die reden zijn geweest dat de container naar de Koninginnesingel werd verplaatst. Strategisch ook niet helemaal tof. Kom je als bezoeker van Venlo uit parkeergarage Roermondse Poort en dan loop je als eerste tegen zo’n lelijk geval aan. Met alles wat er van tijd tot tijd omheen gedrapeerd ligt, van glasscherven – er staat ook een glasbak bij – tot opengescheurde vuilniszakken waardoor de onappetijtelijke inhoud je meteen in het oog springt. Het hegje dat eromheen kwam bood maar half soelaas.

Vroeger – nee, toen was niet alles beter, wel anders – zetten we als binnenstadbewoners een vuilniszak aan de straat en die werd dan even later opgehaald. Zette je die zak iets te vroeg buiten, dan werd er schande van gesproken. Tijden veranderen. De zak aan de deur is iets uit het verleden, nu hebben we dus de ondergrondse afvalcontainer.

Daar ging het dus over afgelopen week. Die containers zijn namelijk voor veel mensen een doorn in het oog. Kunnen die dingen an sich weinig aan doen; het gaat meer om bepaalde omwonenden die weinig op hebben met hun woonomgeving en dus hun vuilnis – van zak tot half bankstel – gewoon bij zo’n container op straat flikkeren op het moment dat het hun uitkomt. Iedere stad heeft zo z’n plebs, dus waarom Venlo niet.

Om de containeromgeving wat op te fleuren en in de hoop dat het dumpen wat minder zal worden, zijn er rondom die containers nu bloembakken geplaatst waardoor er zogenaamde containertuintjes zijn ontstaan. Of het de onverlaten weerhoudt van hun asociale gedrag weet ik niet, maar in het voorjaar zien die grijze bakken er in ieder geval wat vrolijker uit. Een actie waarover geen Kamervragen zullen worden gesteld, weinig reden tot ophef, leek me, maar de realiteit was anders.

‘Opinions are like assholes, everyone has one’, is zo’n fijne oneliner waar filmfiguur ‘Dirty’ Harry Callahan patent op had. Dat was in de jaren zeventig. Waar toen de aars nog als metafoor voldeed, moeten we het nu wat dieper in de billenregionen zoeken. Zo komen we uit bij de scheet, bij een oneindige reeks scheten. Want die containertuintjes zorgden me toch voor wat ophef. Natuurlijk mag iedereen er iets van vinden, kun je vragen stellen bij het nut. Maar op de social media kwam het meteen tot een clash tussen voor- en tegenstanders, waarbij die laatste groep in de meerderheid was. Wat me verbaasde. Niet die meerderheid maar dat zoiets onschuldigs als een containertuintje voor zoveel beroering zorgde. Blijkbaar moet er over alles iets gezegd of geschreven worden. Nou ja, als dat het geval is ben ik natuurlijk niet te beroerd om de lezer vanaf deze plek ook een poepie te laten ruiken.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

VenloVanvruuger: Ruth Kantorowicz

VenloVanvruuger: Ruth Kantorowicz

Op zondag 26 juli 1942 werd in de katholieke kerken van ons land een brief van de bisschoppen voorgelezen waarin de behandeling van de joden door de Duitse bezetter in scherpe bewoordingen werd veroordeeld. Het was een protest dat mede gedragen werd door andere...