De finale Floriade

5 juli 2022

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Hij stond met de handen in de lucht na afloop, Floriade-directeur Paul Beck in 2012. ‘Wir haben es geschaft’, zo straalde hij uit. De duiten waren geteld en Venlo had, tegen de algemene verwachting in maar zoals de directie had beloofd, break-even gedraaid bij het organiseren van de wereldtuinbouwtentoonstelling. Niet lang erna kwam de aap uit de mouw. Of Beck had niet goed geteld of hij had zich een rad voor ogen laten draaien of hij deed alsof zijn neus bloedde en vertrok heimelijk; er was toch een tekort, van zo’n 6 miljoen euro, al las ik ergens dat het er ook 9 konden zijn.

‘Hoe leg ik dat uit aan de burgers’, verzuchtte niet lang daarna een wethouder uit een van de omliggende gemeenten die ook bij de organisatie betrokken waren geweest, tijdens een interview. De Floriade was in die tijd voor mij vaak de basis voor weer een artikel. De verzuchting was de kille realiteit na jaren van euforie. Ik weet nog goed dat ik ergens 2008, 2009 een mailtje kreeg of ik mee wilde denken over hoe we met een aantal regionale partijen een rol tijdens de Floriade zouden kunnen spelen. Geen, zo bleek al snel. De organisatie had wat dat betreft andere ideeën – voor het plaatselijke bedrijfsleven was weinig ruimte.

Toch zat ik vanwege mijn werk in die tijd met de neus vooraan en kreeg van dichtbij mee hoe de tentoonstelling steeds meer gestalte kreeg. Meest gebruikte woord destijds: vliegwiel. De Floriade zou de regio een boost geven, toeristisch en economisch. En als het allemaal voorbij was, zou er op het terrein een hoogwaardig bedrijventerrein komen. Twee gebouwen zouden blijven staan: het ‘poortgebouw’ ofwel de Innovatoren, en Villa Flora.

Dat bedrijventerrein kwam er niet, of niet zoals bedoeld. En de Floriade was weliswaar een succes maar niet winstgevend. Met de kennis van nu kun je stellen dat de kost voor de baat gaat. Want achteraf gezien is het toch nog allemaal redelijk goed gekomen. Ja, het terrein lag er na de Floriade een tijdje verloren bij, diverse plannen kwamen voorbij maar sneefden. Tot ergens rond 2015 bij de provincie en Universiteit Maastricht het Brightlands-idee, het initiatief voor vier campussen ontstond. Een plek voor onderzoekers, ondernemers en onderwijs. Voor innovatie start ups, nog zo’n mooie term. En zie die kwamen er, onder het inmiddels lekkende dak van Villa Flora en in de Innovatoren. Vervolgens kwamen er nog twee bedrijfsgebouwen bij. Verontrustend zijn bepaalde financiële cijfers echter nog steeds.

Maar laten we het van de zonnige kant bekijken. Het mag dan destijds 6 miljoen hebben gekost, de campus heeft wel potentie. Een plek van – is-tie weer – innovatie en creativiteit. Een plek waar bijvoorbeeld de ambities om Gezondste Regio te worden hun invulling krijgen. Bovendien, wat is nu 6 miljoen? Eerdere Floriades waren ook verliesgevend en vaak forser ook. Dat hoort er nu eenmaal bij, zou je als positivo kunnen stellen.

Al denk dat ze daar in Almere anders over denken. Een huilende wethouder, een vertrokken college en geen cent meer om in de stad onderhoud of andere noodzakelijke dingen uit te voeren. Omdat de huidige Floriade-organisator volgens de somberste geluiden wel eens kan afstevenen op een verlies van zo’n 100 miljoen. Wie durft daar over tien jaar nog aan te beginnen. Dus zou de huidige Floriade wel eens de finale Floriade kunnen worden – iets waar je ook mee in de geschiedenisboekjes komt. Of zou Venlo, zoals Paul Beck op een onbewaakt moment zei, voor de tweede keer de handschoen durven oppakken?

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad