Gevelgedoe

10 oktober 2020

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Het ging de afgelopen week opeens over gevels. Nou ja, het ging natuurlijk over veel meer, maar die gevels sprongen er op een gegeven moment wel uit. Gevels in de Venlose binnenstad, historische gevels, alleen niet meer als zodanig te herkennen. Maar dat moet wel weer gebeuren. Want historisch ogende gevels geven de winkelstraten een bijzondere uitstraling. Blijkt bijvoorbeeld bij Hemingway, de puddingfabriek en de twee onlangs opgeknapte panden aan de markt.

Historische gevels, bijzondere gevels, architectuur in het algemeen, het draagt bij aan de aantrekkelijkheid van een plaats. Zo verbleef ik de afgelopen jaren rond deze tijd wel vaker in het plaatsje Colmar in de Elzas. Voor vineuze verrassingen, culinair genieten, maar neem van mij aan, ook van de sfeer daar. En ik was zeker niet de enige. Colmar barst van de vakwerkhuizen en die zijn waarschijnlijk al miljoenen en miljoenen keren vastgelegd op de gevoelige plaat.

Komen toeristen alleen voor die vakwerkhuizen naar Colmar? Dat denk ik niet, maar ze spelen wel een belangrijke rol. Ja, je kunt vakwerkhuizen kneuterig noemen, maar ook pittoresk. Die historische gevels hebben dus wel degelijk een functie. Even terzijde, moderne, ingenieuze gevels en architectuur natuurlijk ook, maar dat gaat het nu even niet over.

Terug naar Venlo. Waar van de week werd begonnen met onderzoek naar het oorspronkelijke karakter van diverse gevels in de Gasthuisstraat, de meest middeleeuwse winkelstraat van ons land. Onderzoek naar de verschillende kleurlagen bijvoorbeeld. Wat niet betekent dat er bij het restaureren van die gevels wordt teruggegaan naar hun ontstaansperiode. Eerder wordt dan gekeken naar de periode met het meest aantrekkelijke gevelbeeld, zoals bij de panden aan de Markt.

Wel oorspronkelijk, zo las ik, is de enkele jaren geleden onder de huidige witte laag ontdekte art-nouveaugevel van het pand aan de Parade 22. Die kunstige gevel zou weer terug moeten worden gebracht in zijn originele staat, zo vernam ik. Een redelijk unieke staat. Daar wordt al vier jaar over gesoebat. Iets met kosten en zo. Ik begrijp het wel, van beide kanten. Wie een afbeelding van de oorspronkelijke gevel bekijkt, ziet dat het van absolute meerwaarde is om die terug te brengen. Aan de andere kant kost dat geld. Dat moet je er voor over hebben. En ik kan nu eenmaal niet in de portemonnee van de eigenaar kijken. Dus gaat het gesteggel nog even verder – al zou het fijn zijn als de huurders van betreffend pand daar buiten worden gelaten.

Ik hoop in ieder geval dat er een voor alle partijen bevredigende oplossing uitkomt. In mijn ogen is dat het in oude glorie herstellen van de gevel. Die wat mij betreft, maar wie ben ik, meteen de Metropole gevelprijs zou verdienen. Of gaat die al naar de panden aan de Markt? Die aan de Gasthuisstraat? Wordt die überhaupt nog wel uitgereikt?

Terug