Intertoys-catalogus

24 oktober 2020 | Leestijd: 2 minuten

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Wanneer je je als kind een hemel probeert voor te stellen, dan komt dat vaak dicht in de buurt van een gecombineerde snoep- en speelgoedwinkel. Voor ons kleine koters uit de Venlose binnenstad was de Klaasstraat decennia geleden dus een waar paradijs. Aan het begin van de straat had je Bensdorp, een winkel vol lekkernijen waarvan vooral het achterste deel vol snoep een enorme aantrekkingskracht had. Daar stond je dan met je kwartje, vijftig cent of, als je mazzel had, hele gulden. Het plankje werd uitgeschoven en dan maar aanwijzen want ‘kijken doe je met je ogen, niet met je vingers’. Het was lastig keuzes maken; te veel snoepgoed, te weinig geld.

Die ‘qual der wahl’ had je ook een stuk verderop in de straat, bij speelgoedwinkel Langen-Driessen. Oneindig veel etages groot, zo leek het vroeger. Ik kan me nog herinneren dat ik in die periode meedeed aan een tekenwedstrijd. Althans, van de deelname weet ik niets meer, wel van het resultaat. Ik werd tweede en kreeg, meen ik, bij het OOC aan de Heutzstraat in Venlo mijn prijs uitgereikt, een tegoedbon van een paar tientjes voor Langen-Driessen. Moeder probeerde me nog in toom te houden – ‘misschien moet je even wachten’ of maak ‘m niet meteen helemaal op’ – maar dat was natuurlijk aan dovemansoren gericht. Of de bon werd besteed aan Big Jim, Fishertechnik, klei of een puzzel, ik weet het niet meer. Waarschijnlijk heb ik een tijdlang als een kip zonder kop door de winkel gerend, met moeder in het kielzog.

Een nagenoeg zelfde effect had de catalogus van Langen-Driessen die altijd in het najaar verscheen, als voorspel op Sinterklaas. Grabbelen en graaien lieten de pagina’s niet toe, wel uren van turen, wikken en wegen. Wat kwam er op het verlanglijstje, wat niet. Mijn broer had een andere methode. Die maakte niet lang nadat de catalogus op de deurmat was gevallen opportunistisch zijn eerste lijstje. Om dat vervolgens nog diverse malen te reviseren. Afbeeldingen van echt gewilde speelgoedstukken werden op den duur uitgeknipt en op het lijstje geplakt. Voor alle zekerheid.

Het was een ongekend fijne tijd, met, hoe meer 5 december naderde, het zetten van de schoen. En die zwarte hand die opeens, terwijl we zaten te spelen, snoepgoed de kamer in strooide.

Hoe de kinderen tegenwoordig Sinterklaas vieren weet ik niet, maar gemakkelijker is het er niet op geworden. Er is een enorme ballast aan het feest gehangen, zonder dat de kinderen daar om hebben gevraagd. Poëtisch zou je kunnen stellen dat het pure van de kindergeest vertroebelt met het klimmen der jaren.

Er is dus veel veranderd. Langen-Driessen werd Intertoys en ligt tegenwoordig aan de Vleesstraat. Ik ben er nog wel eens geweest en zie bij de kinderen van nu dan dezelfde spanning en geestdrift die ik vroeger voelde. De catalogus is er ook nog steeds, heb ik begrepen, al valt hij niet meer op de deurmat. Hij staat online en het fysieke exemplaar kan in de winkel worden afgehaald. Ik hoop dat veel ouders dat laatste doen. Omwille van de voorpret. Van het maken van lijstjes, het knippen en het plakken. Het is die onbedorven voorpret die de aanloop naar Sinterklaas bijna net zo leuk maakt als het feest zelf.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad