Kulinaire: Culiclassics en guilty pleasures

5 februari 2021 | Leestijd: 2 minuten

Even geen… nee, ik ga het woord niet eens noemen. Daar hebben we met z’n allen inmiddels genoeg over genäöld. We gaan het eens over geheel iets anders hebben, over culiclassics en guilty pleasures. Iedereen heeft er wel een, of meer, een gerecht waar je ’s nachts voor wakker mag worden gemaakt. Voor de een is dat een broodje shoarma met een flinke laag ‘knoeflauksaus’ eroverheen. Voor de ander kan dat een frietje met zijn, het befaamde frietei, een broodje hamburger, een lekkere malse biefstuk met pepersaus, ‘wortelestamp’, een shikandel en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Tekst: Nicky van den Beuken (Restaurant Chez l’ Hêtre) | Beeld: Peter Janssen

Wat mijn guilty pleasure op het gebied van eten is? Dat vertel ik zo. Eerst even naar waar die vandaan komt. Vaak is eten ook de herinnering die je erbij hebt. Je herkent het wel: je neemt een hap van een bepaald gerecht en gaat terug naar een bepaald moment; precies de reden waarom je juist voor dat gerecht een moord zou doen (nou ja, niet echt natuurlijk). Neem naar de kroeg gaan en afsluiten met een broodje shoarma. Voor veel stappers hoort dat bijna net zo bij elkaar als Adam en Eva, als yin en yang.

Naar mijn guilty pleasure dan. Een deel van de lezers zal het misschien wel al weten. Het is een gerecht dat we vanwege een uit de hand gelopen grap inmiddels in de vorm van een dessert bij ons op de kaart hebben gezet. De frikandel speciaal dus. Waarom het mijn guilty pleasure is? Dat zal ik uitleggen. Vrijwel iedereen die op vakantie is geweest, weet dat er een moment komt dat je weer naar huis verlangt. Vanuit dat verlangen is mijn guilty pleasure ontstaan.

Zo heb ik een tijd op het prachtige eiland Curaçao mogen werken. Daar waren veel Nederlandse producten verkrijgbaar, maar één ding hadden ze niet en dat was een lekkere frikandel speciaal voorzien van Hela curry. Als ik dan naar de Nederlandse tv keek, zag ik ze regelmatig voorbij komen en dan kreeg ik weer dat gevoel dat ik vroeger als kind had. Nat het voetballen op zaterdag aten we altijd frietjes met een frikandel speciaal. Heerlijk. Dus je begrijpt, als ik die dan op tv voorbij zag komen ontstond er altijd een beetje een gevoel van heimwee.

Op een dag zat mijn tijd op Curaçao erop en begon de terugreis naar Nederland. Een winters en besneeuwd Nederland, van 30 graden plus naar min tien en alle broeken die ik bij me had waren korte broeken. De landing was om 7 uur ’s ochtends, op Schiphol, waar mijn familie, die me een aantal maanden niet had gezien, een ontvangstcomité had gevormd. Op de vraag of we nog even zouden ontbijten zei ik meteen ja, gevolgd door ‘doe mij dan maar een frikandel speciaal want daar heb ik onwijs veel zin in’. En echt, ik heb er nog nooit zo van genoten als op dat moment.

Zo is mijn guilty pleasure ontstaan en nog steeds als ik de uien, mayonaise en Hela curry op dat gefrituurde vlees proef denk ik: wat is dit toch een perfecte, smerig lekkere combinatie. En keer ik voor even terug naar die winterse ochtend op Schiphol.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

VenloVanvruuger: Ruth Kantorowicz

VenloVanvruuger: Ruth Kantorowicz

Op zondag 26 juli 1942 werd in de katholieke kerken van ons land een brief van de bisschoppen voorgelezen waarin de behandeling van de joden door de Duitse bezetter in scherpe bewoordingen werd veroordeeld. Het was een protest dat mede gedragen werd door andere...