Kulinaire: horecapersoneel gezocht

16 augustus 2021

Nee, dit is geen personeelsadvertentie en nee, ik ga deze ruimte niet gebruiken om personeel te werven (hoewel we best extra mensen kunnen gebruiken, maar dat terzijde). Wat ik ga doen is eens even lekker klagen, zeiken en met stront gooien. Waarbij ik wel bij het hierboven genoemde onderwerp blijf.

Tekst: Pieter Steenkist (Brasserie Sur Place) | Foto: Leon Vrijdag

Want wat iedereen wel weet is dat er in de horeca een enorm personeelstekort is – en niet alleen in de horeca natuurlijk. Die tendens is al jaren zichtbaar maar is door alle coronaperikelen nog nijpender geworden. Oorzaak: omdat de horeca veelal dicht was, zochten veel medewerkers werk in een andere sector. Iets dat vroeger overigens ook gebeurde. Vanwege een relatie, andere interesses, een andere roeping, noem maar op.

Logisch. Als je er geen zin meer in hebt, moet je stoppen en iets anders gaan doen. Prima. Mijn zegen heb je. Maar waar ik zo moe van word, me zelfs kwaad over kan maken, zijn de reacties op, met name, social media over dat personeelstekort. Want zodra dat onderwerp ter sprake komt, gaat de stortbak open. Dan klinkt het dat wij, de ondernemers, de horecabazen, dat tekort zelf schuld zijn. Wij vrekken, die ons personeel jarenlang hebben uitgebuit, onderbetaald en – jazeker – uitgescholden.

Wij – de horecabazen dus – laten ons personeel creperen terwijl we zelf een dikke auto rijden (misschien wel twee), een villa met zwembad hebben en op z’n minst een huisje in Frankrijk – al dan niet eveneens met zwembad. Was het maar zo – die overdadige luxe, bedoel ik dan – maar de waarheid is anders.

Klaag ik niet over. Maar waar ik me groen en geel aan erger is dat we allemaal over één kam worden geschoren. Wij horecabazen zijn zonder uitzondering uitbuiters, uitschot en noem nog maar wat laagdunkende verwensingen op. Natuurlijk is er sprake van lange dagen, op je kloten krijgen als je iets niet goed doet en bepaalde overuren niet betaald krijgen. Ik heb het zelf in mijn jonge jaren allemaal meegemaakt. Maar ik had ook, voordat ik voor mezelf begon, wel een fijne werkgever – die bestaan namelijk.

Ik weet dus waar ik het over heb. Maar het merendeel van die azijnzeikers die meteen hun mening klaar hebben, weten dat niet. Uitzonderingen uiteraard daargelaten, ik wil niet iedereen over één kam scheren. Die azijnzeikers die op hun wenken willen worden bediend en zelf meteen hoog van de toren blazen als er iets even mis gaat. Die azijnzeikers die dat pilsje of glaasje wijn eigenlijk veel te duur vinden (“want bij de Jumbo kost een kratje bier 12 euro en krijg je een fles wijn voor amper 3 euro”).

Maar ze vergeten even dat ze op hun wenken worden bediend door over het algemeen goed gekwalificeerde medewerkers. Dat ze zijn neergestreken in een pand waarover huur of hypotheek moet worden betaald, gas, water, licht en andere vaste lasten. Ik dwaal nu wellicht wat af van het onderwerp waarmee ik begon – dat personeelstekort – maar zullen we eens het volgende afspreken: Zeik de horeca voortaan niet meer zo af, want volgens mij heeft iedereen tijdens de lockdown toch wel ingezien hoe belangrijk die horeca is voor ons sociale leven. Bovendien, het is over het algemeen fijn werken in diezelfde horeca en de meeste bazen zijn zo erg nog niet. Maar tegen diegenen die toch willen blijven zeiken op de horecaondernemers zou ik willen zeggen: “If you can’t stand the heat, stay out of my kitchen”.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad