Kulinaire: Wat eten we met de vastelaovend?

14 februari 2020

We staan aan de vooravond van de vastelaovend. Daar hoort, naast joeks en jen, een heleboel bier en andere drankjes bij. Maar wat eten we met die dagen eigenlijk?

Tekst: Nicky van den Beuken (Restaurant Chez l’ Hêtre) | Beeld: Peter Janssen

Vaak wordt er gekozen voor de snelle hap, wel zo gemakkelijk. Natuurlijk zijn er mensen die na het optocht kijken een restaurant opzoeken om uitgebreid aan tafel te gaan. Maar het merendeel kiest voor snel en gemakkelijk. Zoals een frietei, friet speciaal met een frikandel of het welbekende broodje döner. Ik begrijp het wel. Ik hou van bijzondere gerechten, maar bij een goed glas bier hoort ook af en toe lekkere vette hap.

Mijn favoriet met deze dagen is de ‘friet zaor vleis’met een dikke klodder mayonaise. Die krijg je in alle soorten en smaken. Wat het ‘zaor vleis’ betreft en wat de friet betreft. De ene frituur is de andere niet.

Onze stad telt een groot aantal frietzaken met elk hun eigen vaste klanten. Iedere Venlonaar heeft zo zijn eigen adres waar hij of zij op een vaste dag in de week of maand friet of snacks haalt. En met de vastelaovend draaien de frietketels overuren. Zoals het bier rijkelijk vloeit zo borrelt het vet. Wat mij vaak opvalt als je tijdens de drie dolle dagen – voor veel vierders zijn het er inmiddels meer – in een frituur zit, dat er een sfeer hangt die ook daadwerkelijk bij de vasteloavend hoort. Iedereen praat en grapt met elkaar en je probeert ondertussen bij een bekende een frietje te stelen terwijl je wacht op jouw vastelaoves-bodem.

Maar er is ook een andere kant en die vergeten we vaak. Dat zijn de medewerkers van de frituur, de mannen en vrouwen achter de toonbank. Die zich, net als bij de vele cafés de medewerkers achter de tap, dagenlang een ongeluk staan te werken. En die meer doen dan alleen friet en snacks bakken.

Want gebeurt er met vastelaovend regelmatig: iemand laat in een dronken bui zo maar een friet speciaal uit handen vallen. Flats, ligt me daar een patatje rommel op de vloer. Iedereen in een deuk. Maar wie moet het opruimen? En dat gebeurt niet een keer. Of iemand heeft genoeg gehad, met hetzelfde resultaat. Geen zin meer in, hops, op de vloer.

Zullen we dat deze vastelaovend  eens anders doen; onze frietbakkers eens een hart onder de riem steken en een doekje vragen om het mee op te vegen? Want vastelaovend is niet alleen maar lol en plezeer, maar voor veel mensen ook hard werken. Ik wens jullie allemaal een fijne vastelaovend en/of een fijne werksfeer.

Terug