Lange tenen

16 maart 2021 | Leestijd: 3 minuten

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Of we maar even zijn stukje wilden rectificeren, zo was het verzoek aan een van onze columnisten. Op het specifieke waarom kom ik verderop terug, eerst het algemene waarom. Programmamaker Michiel Romeyn drukte het onlangs misschien nog wel het meest kernachtig uit: ‘het is allemaal vertrut en keurig geworden’. Inderdaad, je kunt niets meer zeggen zonder nadenken want voor je het weet heb je iemand beledigd, vaak een minderheid, maar ook meerderheden voelen zich tegenwoordig regelmatig Calimero.

Met een voorbeeld van vandaag kan ik dat meteen staven. Want op de site van de NOS wordt vermeld dat vrouwelijke politici bij programma’s van de NPO bijna twee keer zo lang aan het woord zijn dan mannelijke politici. Als grap zou je dan kunnen zeggen dat je het nieuws van enkele dagen geleden op diezelfde NOS-site wel begrijpt over die vrouwelijke ministers en staatssecretarissen die tijdens vergaderingen sneller in de rede worden gevallen of afgekapt dan mannen. Lijkt me logisch als je te veel praat.

Maar op deze manier grappig zijn mag tegenwoordig niet meer. Ik word waarschijnlijk nu al weggezet als seksist of misogyn. Natuurlijk is het goed dat we het kwetsen, achterstellen of beledigen van wie dan ook aan de kaak stellen, maar helaas zijn we daarin doorgeslagen. Negerzoen, Jodenkoek of zigeunersaus, het mag niet meer. Een in de jaren zeventig en tachtig gemaakte poppenserie moet soms een waarschuwing vooraf tonen bij een herhaling op tv omdat in betreffende aflevering een karikatuur van iemand wordt gemaakt. En een serie over een doorgedraaide hotelier, eveneens uit de jaren zeventig, krijgt ook een waarschuwing omdat er voor die tijd typisch, maar inderdaad kwetsend taalgebruik in zit. Je kunt de geschiedenis echter niet mooier maken dan ze is. Bovendien, ik ben benieuwd hoe lang het duurt voordat hoteliers zich door de enigszins karikaturale hoofdpersoon in voornoemde serie gekwetst voelen.

Terug naar onze columnist. Heeft hij iemand gekwetst? Nee, zeg ik, als je het objectief bekijkt, maar zoals aangegeven, in de huidige lange-tenen-maatschappij voelen mensen zich al heel snel, te snel gekwetst. Onze columnist had een aantal mogelijke ‘helden’ ten tonele gevoerd en vervolgens beschreven waarom het voor hem toch geen helden zijn. Op een bijzonder ludieke wijze, met een cynisme dat hem niet vreemd is. Humoristisch dus, al kan zijn humor niet de jouwe zijn. Heeft hij feiten verdraaid? Nee. Heeft hij over personen een bak stront uitgestort. Nee, hij gaf zijn kijk op dingen en als columnist heb je daarvoor veel, heel veel ruimte. Sterker nog, een column mag schuren, prikkelen, een bepaald gevoel oproepen; van instemming of afkeuring, daar is een column voor bedoelt.

Normaal gesproken lees je het, vind je er iets van en ga je over tot de orde van de dag. Een enkeling zal een ingezonden brief of reactie sturen. Maar er was in dit geval een partij die het niet over zijn kant liet gaan en nogal overspannen reageerde. Te overspannen. Of onze columnist maar even op het matje wilde komen. Hij was zo sportief om ‘ja’ te zeggen, waar een ‘laat me niet lachen’ veel meer op z’n plek was geweest. Hij kwam terecht voor een tribunaal, voor de Spaanse Inquisitie, maar liet zich niet als heks naar de brandstapel leiden. Waarom ook? Hij had zijn mening gegeven, zoals een goed columnist betaamt.

Om de herhaalde eis tot rectificatie hebben we smakelijk moeten lachen. Die plaats je alleen bij onjuiste feiten, niet omdat de mening van een columnist iemand niet uitkomt. Je zou denken dat goed opgeleide mensen in deze tijd wel iets anders hebben om zich druk over te maken. Maar helaas, de tenen worden in onze maatschappij steeds vaker steeds langer. Zorgelijk.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

Schrijver Paul van Loon strijdt mee tegen laaggeletterdheid

Schrijver Paul van Loon strijdt mee tegen laaggeletterdheid

Op verzoek van Bibliotheek Venlo bezocht kinderboekenschrijver Paul van Loon vandaag, 8 april, virtueel enkele Venlose basisscholen. Om leesplezier te stimuleren en zo laaggeletterdheid te bestrijden. Want wat laaggeletterdheid betreft behoort de regio Venlo tot de...

Woonbeleid gemeente Venlo heeft behoefte aan breder draagvlak

Woonbeleid gemeente Venlo heeft behoefte aan breder draagvlak

Wat gaat er, wat de gemeente Venlo, betreft goed op het gebied van woonbeleid en wat niet? De rekenkamer constateert uit onderzoek dat het zeker op twee vlakken een stuk beter kan: de rol in de regio en de relatie met de Huurdersbelangenvereniging. Het gemeentebestuur...