Raarjaar 2020

22 december 2020 | Leestijd: 2 minuten

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen
Het was jaren op rij, volgens mij meer dan 20 jaar, vaste prik: op Oudejaarsdag kwamen we om een uur of vier bijeen bij The Rub-a-dub, of beter, bij Frankie. Hoe dat ooit zo is ontstaan, weet ik niet meer, wel dat ik het een steeds passendere afsluiting van het jaar vond.
Ik heb allerlei soorten oud-op-nieuwfeesten meegemaakt, ben nog wel eens met die dagen in Parijs geweest, en terugkijkend zaten er best een aantal heel geslaagde avonden bij. Maar op een gegeven moment vond ik het wel mooi geweest, die nachtelijke escapades; ben toch al niet zo’n uitbundig feestbeest. Maar die Oudejaarsdagmiddag, dat was een blijver.
Het was ongedwongen. Rond vier uur druppelden de eersten naar binnen, de een bleef een uurtje, de ander tot het eind. Dat werd meestal rond acht uur aangekondigd. Maar het werd uiteraard altijd wat later – “nog eine”. Jaar na jaar zag er hetzelfde uit. Al was het de ene keer wat drukker en de andere keer rustiger. Een van de weinige nieuwe elementen afgelopen jaren was dat Harrie tegen het eind vuurwerk afstak. En er werd geproost. Alsof het twaalf uur was en niet acht uur.
Vorig jaar stonden we er weer op 31 december, in de wetenschap dat we aan een van de laatste edities, waarschijnlijk de laatste, begonnen. Frankie vond het, terecht, mooi geweest, hij wilde van zijn pensioen gaan genieten. Dus werd gehoopt op een waardige opvolger, werd tevens wel eens nagedacht over een andere locatie. We kwamen er (nog) niet uit. Hoeft dit jaar ook niet, zo werd de afgelopen maanden steeds duidelijker. Geen grote, geen kleine feesten, helemaal geen feesten. Met zijn vieren, hooguit, op de bank, meer wordt het niet.
Wat als het op 31 december gewoon 31 december zou zijn geweest, dus zonder restricties, zo vroeg ik me laatst af. Wat als de tweede golf was uitgebleven en we het virus onder controle zouden hebben gehad? Waar zouden we dan onze bijeenkomst, die je gerust een traditie mag noemen, hebben gehouden? En waar zouden we het zoal over hebben gehad. Natuurlijk over VVV, na de eerste wedstrijd koploper, nu in de gevarenzone. Een deel van de aanwezigen zonder meer over de vastelaovend, die even in gevaar leek, maar toch door zou gaan. Over het gemiste ZomerParkFeest, waar we normaal ook altijd bij zijn. Natuurlijk over de dagelijkse dingen, over werk en familie, noem maar op. Zaken waar je het zoal in de kroeg over hebt. We zouden het ook zeker over dat rare afgelopen jaar hebben gehad. Blij dat alles voorbij was.
Maar het is nog niet voorbij. Het rare jaar krijgt een bizar eind. Met niet alleen lege kroegen en restaurants, maar ook lege musea, theaters, winkelstraten. Ja, je kunt op 2020 – en hopelijk op 2020 alleen – zonder meer een onderscheidend label plakken. Het is een jaar dat ongetwijfeld in de geschiedenisboeken een vooraanstaande plek zal krijgen – voor velen een annus horribilis en wij zijn er tegen onze wil onderdeel van. Een jaar zoals je niet vaak meemaakt, niet wenst mee te maken. Je hebt er altijd wel eens een raar jaar tussen zitten, maar dit jaar was van een andere orde: het raarjaar 2020 dus.
Desondanks Fijne feestdagen en een goed en gezond 2021

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

Containertuintjes fleuren Venlose binnenstad op

Containertuintjes fleuren Venlose binnenstad op

In de Venlose binnenstad worden tien zogenaamde containertuintjes geplaatst. Deze op maat gemaakte plantenbakken moeten de verrommeling bij de ondergrondse containers tegengaan. Tegelijkertijd dragen ze bij aan het vergroenen en opfleuren van de Venlose binnenstad....