Stadscolumn: De vrijdagmorgenclub

12 mei 2020 | Leestijd: 2 minuten

In de agenda die hij voor de kapsalon gebruikte kon mijn vader sommige namen op 1 januari al voor het hele jaar – vakantie uitgezonderd – invullen. Vaste dag, vast tijdstip, vaste stoel. Oh wee als daar aan werd getornd.

Tekst: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Sommige klanten stemden hun afspraken op elkaar af, de salon als ontmoetingsplek. Kopje koffie erbij en soms de droogkap even weg duwend om maar niets van een gesprek te missen. De vrijdagmorgenclub is me het meest bijgebleven. Drie, vier vaste namen die op vrijdagochtend al vroeg van de partij waren – ik hoorde hun stemmen langs de verwarmingsbuizen naar mijn slaapkamer kwetteren.

Dat afspreken zou de komende tijd wel eens gemeengoed kunnen worden in de Venlose binnenstad. Want bij een beetje gemiddelde winkel gaat de deur op slot als er een klant of wat binnen is. Sta je dan met je goed fatsoen, te wachten tot iemand naar buiten komt. Bij lekker weer is het nog wel te doen, maar in de regen of kou…

Bovendien, je staat in de ander-halve-meter-maatschappij al snel iemand in de weg. Al dat winkelend publiek moet ook ergens naartoe en zo’n clubje mensen voor de deur zorgt voor een nieuwe opstopping. Na het shoppen nog even een drankje zullen we ook van te voren moeten plannen. Want anders is het: ‘sorry, vol’. Probeer het je eens voor te stellen: een rij wachtenden voor de deur van een meer dan half leeg café.

Dus gaan we behalve het kopen van een boek, broek en flesje wijn ook dat koppie koffie met vlaai voor de zekerheid vastleggen. Maar wat blijkt dan: inkopen en kopje koffie matchen niet, er zitten twee uur tussen het laatste winkelbezoek en de toegang tot ons favoriete horecazaakje. Wat nu, een alternatief? Sorry meneer, we zijn de komende dagen volgeboekt.

Waar buiten wachten het devies wordt, daar zal het binnen de omgekeerde wereld zijn. Op je gemak door een winkel struinen, niemand die je in de weg staat, niet tegen de bar gedrukt in een overvol café, in het restaurant zit die smakkende medegast gelukkig ver genoeg weg, in het theater is zowel de linker- als de rechterarmleuning van jou en met twee lege stoelen naast je kun je bij de kapper even rustig je ogen dicht doen.

Is dat fijn, is dat leuk? Misschien voor een keer, misschien in een bepaalde situatie, maar over het algemeen, nee, dat is niet leuk of fijn. Omdat de spontaniteit verdwijnt. Omdat je op een drukke dag niet zo maar de stad in kunt lopen en je wel ziet met wat je thuis komt. Omdat je een spontane ontmoeting niet kunt bekronen met een kopje koffie of glaasje bier.

Overdreven? Ja, natuurlijk. Maar dat we de komende tijd in onze bewegingen worden beperkt is een feit, dat een afspraak maken bij een zaak waar je dat voorheen nooit deed de komende maanden meer dan eens het geval zal zijn, eveneens.

Je kunt overigens van de nood een deugd maken en die afspraken afstemmen op die van vrienden of familie. Zoals de vrijdagmorgenclub hun afspraken in de kapsalon op elkaar afstemde. En het iedere keer weer gezellig werd.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad