Sterren

18 april 2023

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen

Dankzij mijn werk heb ik een aantal jaren op rij frequent mogen aanschuiven in wat in de volksmond een ‘sterrenrestaurant’ wordt genoemd. Naar de Michelin-ster. Zo’n ster maakt duidelijk dat de gerechten die worden geserveerd meer dan een ‘beetje binnen te houden zijn’. Met die wat cynische omschrijving doe ik de vele sterrenkoks uiteraard veel onrecht aan. Die werken zich vaak drie slagen in de rondte om de gast niet alleen iets heel lekkers, maar ook iets heel bijzonders, iets onderscheidends voor te zetten.

Hoe meer sterren, zo heb ik begrepen, des te meer onderscheidend de gerechten zijn. Heeft een restaurant één ster, dan is het een stop waard, twee sterren betekent dat je er een omweg voor kunt maken, bij drie sterren is een restaurant zelfs een reisbestemming op zich. Nu wil ik de waarde van die sterren niet bagatelliseren, maar in de loop der jaren heb ik ontdekt dat er ook heel wat restaurants zonder ster zijn waar je graag een stop wilt maken.

Dat Venlo momenteel geen sterrenrestaurants heeft, vind ik persoonlijk dan ook niet zo bezwaarlijk, al zullen er ook mensen met een andere mening zijn. ‘Chez’ Philippe Mattioni deed het decennialang zonder ster, maar er waren mensen die graag voor het in den beginne aan de Steenstraat en later aan de Parade gevestigde restaurant een omweg maakten – wat feitelijk twee Michelin-sterren zou betekenen. En of je bij Valuas sinds vorig jaar – toen ze hun ster kwijtraakten – minder goed kunt dineren dan voor die tijd waag ik te betwijfelen. Al snap ik best dat het na al die jaren en inspanningen even hard aankwam, dat bericht van Michelin.

Toch wordt die Franse bandenfabrikant wellicht iets te veel eer toegedicht. Want waar ligt de grens tussen wel of geen ster? Dat bepalen de al dan niet verfijnde smaakpapillen van de inspecteurs van Michelin. En die inspecteurs gaan niet over één nacht ijs. Vier inspecteurs oordelen over één ster, tien over twee sterren en bij drie sterren komen er ook nog enkele extra inspecteurs neergedaald vanaf de culinaire Olympus, uit Frankrijk.

Venlo heeft momenteel dus geen sterrenrestaurants. Of daar aanstaande maandag, als de nieuwe Michelin-gids uitkomt, verandering in komt, is nog onzeker. Onze stad wordt niet genoemd in het artikel vandaag in De Limburger over een uitgelekte foto van Michelin. Waarschijnlijk niet, durf ik op basis van dit bericht te stellen. Een enkele chef-kok of restauranthouder zal daardoor teleurgesteld zijn, voor het merendeel zal het niet uitmaken. Omdat ze er de kaart niet voor hebben – en dat ook bewust zo willen houden – of omdat ze weliswaar op hoog niveau presteren, maar geen ambitie hebben zo’n ster binnen te hengelen. Omdat die naast lusten ook lasten met zich meebrengt – er zijn soms dan ook chefs die hun ster vrijwillig inleveren.

Hoe het ook zij, eenieder die wel eens een Venloos restaurant aandoet, weet dat er in onze stad op culinair niveau veel te beleven is, op allerlei niveaus, van eenvoudig tot verfijnd. Soms dusdanig verfijnd dat een stop of zelfs omweg sowieso aan te bevelen is. Ster of geen ster.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad