Kim Boots :'Parkfees, ik bin veur altied verleef op dich!'

14 augustus 2020 | Leestijd: 5 minuten

De echte Parkaholics hebben het zwaar deze dagen. Hoewel ze al maanden weten dat er dit geen Zomerparkfeest is, doet het juist deze dagen extra pijn. Dit weekend was hét weekend. Vier dagen onbezorgd bandjes kijken, bijpraten met vrienden, genieten van het mooie weer, de spontane ontmoetingen, maar vooral van de unieke sfeer die zo kenmerkend is voor dit festival.
Tekst: Rob Buchholz | Beeld: Collectie Kim Boots
“Ik kan tijdens het Zomerparkfeest echt dat gelukzalige gevoel ervaren en denken: dit is perfect! Mooier en beter wordt het leven niet. Meer heeft een mens niet nodig.” Aan het woord is Kim Boots die zich eigenlijk geen zomer zonder het Parkfeest kan voorstellen, maar toch. Het is dit jaar niet anders. “Kijk,” zegt ze, terwijl ze het scherm van haar iPhone laat zien. “Dit schreef ik verleden jaar bij een persoonlijk verslag op Facebook: Parkfees, ik bin veur altied verleef op dich!”
Vrije dagen
Zoals ieder jaar heeft Kim ook dit jaar anderhalve week vrij. Precies rondom de dagen van het festival. Het begint met de sponsoravond en eindigt ergens laat zondag- op maandagnacht als ze met vrienden en bekenden door de security vriendelijk doch dringend het verzoek krijgen om het park te verlaten. En nu? Wat gaat ze dit jaar doen? “Ik heb echt nog geen idee. Al drie weken loop ik te denken: hoe ga ik mijn vrije dagen vullen?” Toen ze een berichtje schreef op Facebook hoezeer ze het Zomerparkfeest zou missen, reageerde iemand heel nuchter met de zin: ‘Ach, dan volgend jaar toch weer.’ De ogen van Kim worden groot als ze het vertelt. “Ik denk dan echt: aaaaaahhhhh! Hoe kun je dat zeggen? Het Zomerparkfeest! Ja ik kan mij dat bij alles voorstellen, maar niet bij dit fantastische festival.”

 
Begrip voor aflasten
Overigens heeft ze alle begrip voor de reden van het afblazen. “Ik werk zelf bij Uitvaartverzorging Van der Laan. Geloof me, wij hebben afgelopen voorjaar meegemaakt welke impact het coronavirus op de wereld heeft. Niet alleen het intense verdriet van veel mensen die onverwacht van een geliefde afscheid moesten nemen, maar ook de maatregelen. Het was onwerkelijk. Ook in ons werk waren veel aanpassingen en restricties.” Om die reden heeft Kim ook weinig begrip voor oproepen op social media om deze dagen toch naar het park te komen en met veel mensen een surrogaat Zomerparkfeest te organiseren. “Kom op, hé. Het festival is echt niet zomaar afgelast. Daar zit een ernstige reden achter. Waarom zou je het dan nog juist gaan opzoeken? Zeker deze dagen nu het aantal besmettingen weer oploopt. En bovendien: de echte sfeer die zo kenmerkend is voor het Zomerparkfeest krijg je toch niet. Nee, ik ben er niet bij. Echt niet!”
Pure liefde
De liefde tussen het Zomerparkfeest en Kim Boots begon in 1999. Mede dankzij het optreden van Ilse de Lange. “Ik was 23 en misschien wel betrekkelijk laat begonnen als Parkaholic. Maar ik kwam uit Blerick, was niet helemaal bekend met de impact van het festival en wilde vooral veel stappen in de bekende kroegen. Totdat mijn toenmalige vriend me meenam. Ik was vanaf het eerste moment verkocht. Het was op alle fronten geweldig. De sfeer. De optredens. Het feit dat de hekken dicht moesten bij de show van Ilse. Dat was ongekend.” Vanaf dat moment staat het festival met hoofdletters in de agenda van Kim geschreven. Het zijn vooral de unieke momenten die het festival voor haar zo bijzonder maken. “Het zal één of twee jaar later zijn geweest. In de Zelt speelde The Real Ones. Weer samen met mijn vriend. We kenden het bandje niet, maar werden nieuwsgierig. Op het podium stonden de instrumenten klaar, inclusief blazers. Vooral dat laatste triggerde onze nieuwsgierigheid. Het was fantastisch! Ik zal het nooit vergeten. Dat gevoel van ongeremde verliefdheid kwam toen weer naar boven. Die kriebels in je onderbuik. De hele combinatie van diverse factoren. Dat gevoel ervaar ik eigenlijk alleen tijdens het Zomerparkfeest.”

 
Meziekmaedje
Kim staat natuurlijk ook bekend als liefhebber van de Venlose Vastelaovend, maar als ze moest kiezen, wint het Zomerparkfeest. “Absoluut. Dat heeft denk ik met ouder worden te maken. Met Vastelaovend kan ik ieder jaar alles vooraf uittekenen. Ik weet precies hoe de dagen verlopen. Waar je op welk moment bent, met wie, welke muziek ze draaien. Met het Parkfeest is iedere editie anders. Ja vooral door die muziek. Ik ben een echt meziekmaedje en wil graag verrast worden. Ik ben daar waar de muziek is. Ook door het jaar heen. De combinatie buitenlucht en muziek maakt het leven voor mij perfect.”
Proeven en verrast worden
Kim gaat dan ook juist tijdens het Zomerparkfeest graag haar eigen weg. “In de dagen voor de opening maken we in de appgroep veel afspraken, maar eigenlijk loop ik vier dagen lang vooral alleen rond. Ik wil proeven en verrast worden. Het programmaboekje spit ik helemaal door en loop van Main Stage naar Amigo of de Zelt. Soms ontmoet je een oude bekende en is het kiezen: blijf ik kletsen of ga ik voor die band? Mijn vrienden vinden het prima. Eigenlijk volgt iedereen zijn of haar hart en loopt rond. We weten elkaar uiteindelijk toch weer terug te vinden. Op een vaste plek of juist weer als verrassing aan het einde van de dag. Nog even een laatste drankje en dansje bij de tent van Sounds. En dan weer zielsgelukkig naar huis.”

 
Herinneringen
Wat ze vooral heeft is ‘huidhonger’. “Tijdens die festivaldagen kun je iedereen even een knuffel geven, aanraken. Je ziet zoveel bekenden. Dat is wat ik de laatste maanden sowieso mis: het menselijke contact. Het spontane is weg, maar nogmaals: ik begrijp waarom het is. Maar dat machtige gevoel tijdens de dagen in het park is er dit jaar niet.” Daarentegen volgt er dit jaar op de maandagochtend ook geen kater voor Kim. “Die dag is het ergste. Wakker worden en weten dat het voorbij is. Maar juist dat gevoel heb ik nu al dagen. Hahaha! Facebook is zo vriendelijk om je te herinneren aan berichten van precies één of twee jaar geleden. Als ik die lees en de foto’s zie, denk ik echt: AUW!! Ik schreef vaak tot in detail wat ik op een dag meemaakte. Mensen spraken mij in het park dan aan en zeiden: ‘Tof, die blogs van je.’ Dan dacht ik: Blogs? Het was maar een verslagje. Maar nu snap ik wel wat ze bedoelen. Het is zo treffend omschreven. Daar zit mijn gevoel in en dat is zo herkenbaar voor het Zomerparkfeestgevoel.”
Helaas voor Kim en anderen. We moeten het dit jaar zonder nieuwe persoonlijke verslagen doen. “Ik ga het zeker dit weekend extra missen. We zijn afgelopen voorjaar een goede vriend van ons verloren: Johan Hendriks. Hij was vaak een maatje bij het bezoeken van optredens. Het is toch altijd leuker om een ervaring te delen. Eigenlijk was het de bedoeling om komend weekend op hem in het park te proosten. Maar helaas. Ook dat kan niet.” En volgend jaar? Kijkt Kim daar al naar uit? “Hopelijk is de situatie in de wereld dan anders. Maar dat kan niemand ons garanderen. Het blijft afwachten.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

Kulinaire: Goed nieuws?

Kulinaire: Goed nieuws?

Een beetje vreemde kop boven deze column wellicht, in een tijd dat goed nieuws schaars is. Maar net zoals ik zijn er ongetwijfeld een hoop andere mensen wel eens aan toe, aan goed nieuws. Maar waar moet je dan aan denken als je het over goed nieuws hebt. Dan zul je...