Quinn Zeljak met kunstwerk in van Bommel van Dam: De vluchtigheid voorbij

16 februari 2022

Tot en met 13 maart biedt Museum van Bommel van Dam zes jonge, regionale kunstenaars in de expositie ‘Future perspectives – the ram’s horn trumpet will sound again’ de mogelijkheid een van hun kunstwerken te tonen. Een van die jonge kunstenaars is de Venlose Quinn Zeljak (24) die vooral werkt met textiel. Ze ging naar de Kunstacademie in Maastricht om Design te studeren, maar merkte al snel dat dat niet de juiste keuze was, vertelt ze in KunstVanbinnen.

Tekst: Jac Buchholz | Beeld: VenloVanbinnen, collectie Quinn Zeljak

Ze zal blij zijn als het normale leven weer zijn gangetje gaat, maar Quinn Zeljak kijkt niet alleen met negatieve gevoelens terug op de twee jaar van maatregelen en lockdowns. Want in die periode had ze wel alle tijd om aan het werk te zijn. “In ben in 2020 afgestudeerd. Het was een rare periode. Zo kon onze eindejaarstentoonstelling pas in 2021 plaatsvinden. Achteraf gezien heeft dat echter goed uitgepakt. Ik heb veel werken kunnen maken en de reacties waren heel positief.” Inmiddels heeft ze al een expositie bij SCHUNCK in Heerlen achter de rug, hangt een van haar werken dus in van Bommel van Dam en bereidt ze alweer nieuwe projecten voor.

Textiel
Dat afstuderen deed ze aan de Kunstacademie in Maastricht. Waar ze eigenlijk met een heel andere intentie naartoe was gegaan. Quinn vertelt hoe ze als kind al hele mappen vol tekende, daar van alles bij plakte, zodat die mappen uitpuilden, en ze op een gegeven moment haar voorliefde voor textiel ontdekte. “Vervolgens ben ik gaan breien en haken. In het begin nog conform patronen, maar al snel ging ik onder meer op onderzoek op YouTube en deed ik mijn eigen ding.”

Kleinschaligheid
Ze dacht dat het een logische stap zou zijn om in Maastricht de richting Design te gaan volgen, maar daar kwam ze snel van terug. “Al in de eerste week wist ik: dit is het niet; veel te competitief. Vervolgens brachten we in de introductieweek een bezoek aan het Bonnefantenmuseum waar een tentoonstelling was van het Russische kunstenaarsduo Marta & Slava. Ik had meteen zoiets van wow, dit wil ik ook. Ja, die twee kun je zonder meer als een van mijn belangrijkste inspiratiebronnen beschouwen.” Quinn had de mogelijkheid om te switchen en stapte van Design over naar Beeldende Kunst, een omgeving waarin ze zich veel meer thuis voelde. “Bovendien vond ik de kleinschaligheid in Maastricht wel prettig.”

Spam
Daar studeerde ze dus in 2020 af waarna ze zich volledig kon gaan toeleggen op het maken van eigen werk. Dat omschrijft ze als vrij realistisch en figuratief. Ze baseert het werk op bestaande beelden die ze van een eigen associatie voorziet. Het thema ‘vervreemding van de wereld’ komt daarbij vaak terug. Ze geeft een voorbeeld: “Ik heb gewerkt aan een serie waarbij ik als inspiratie plaatjes uit Spam-berichten gebruik, de niet realistische reclames die iedereen wel eens in de mailbox vindt, reclames die allerlei onmogelijke dingen beloven. Daar kijk ik dan niet zozeer met een kritisch maar meer met een nieuwsgierig oog naar. Om er vervolgens mee aan de slag te gaan. De lange tijd die het maken van zo’n kunstwerk dan in beslag neemt contrasteert met de vluchtigheid van die spam-reclames. Met kunst ga je aan die vluchtigheid voorbij.”

Herkenbare beeldentaal
Het zijn overigens niet alleen spam-reclames die haar inspireren. “Nee, dat kan van alles zijn. Ik gebruik ook boeken met daarin foto’s van yoga- of dansinstructies. Of reisgidsen met daarin plaatjes van steden ver weg, andere steden, andere werelden. Dat roept iets op en dat verwerk in mijn werk.” Aan de serie gebaseerd op spam-reclames begon ze al tijdens haar studie. Het werd haar eindexamenpresentatie. Die presentatie, vertelt ze, zorgde meteen voor een vervolgexpositie, bij SCHUNCK in Heerlen. “Daar is in de afgelopen maanden een deel van die serie tentoongesteld. Voor iedereen toegankelijk. Dat vond ik wel prettig. Ik heb gemerkt dat veel mensen die werken waarderen. Waarschijnlijk omdat ik een herkenbare beeldentaal gebruik en textiel een prettig medium is.”

Gilbert de Bontridderprijs
Afsluitend werk van de spam-serie is een collage gebaseerd op een afbeelding van Quinns spam-map. Die is momenteel te zien tijdens de tentoonstelling in van Bommel van Dam. Ze erkent dat ze trots is op het feit dat ze mag exposeren in haar geboortestad. “Dat is natuurlijk heel bijzonder. En dan ook nog in dit museum, waar ik vroeger al vaker kwam.” Het is, zegt ze, een hoogtepunt in een periode waarin ze aan aandacht en waardering geen gebrek heeft. Want behalve bij SCHUNCK en van Bommel van Dam was haar werk eveneens te zien tijdens de Limburg Biënnale. Ze ontving de Gilbert de Bontridderprijs van de Kunstacademie en momenteel is er in het Atelierhaus in Aken een tentoonstelling in voorbereiding met onder meer ook haar werk.

Geen planning
Quinn glimlacht bescheiden. Ja, ze vindt het fijn dat haar werk veel mensen aanspreekt en dat ze daardoor van het ene project in het andere rolt. Een planning heeft ze momenteel niet. Evenmin een galerie die haar representeert. “Ik plan momenteel niet al te ver vooruit. Natuurlijk heb ik wel wat ideeën over wat ik wil doen, waar ik zeker eens wil exposeren, maar ik ben vooral gelukkig als ik aan het werk ben en door de kunst mensen leer kennen. Wat er daarbij op mijn pad komt, zie ik dan wel weer.”

De nieuwe tentoonstelling ‘Future perspectives – the ram’s horn trumpet will sound again’ loopt dwars door de jubileumtentoonstelling ‘50 jaar museum van Bommel van Dam’ en is t/m zondag 13 maart te bezoeken.

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad