Zangeres Kiki Manders: “ik ben en blijf een Venloos meisje”

31 december 2019 | Leestijd: 4 minuten

Ze woont alweer een aantal jaren in Berlijn, de uit Venlo afkomstige zangeres Kiki Manders. De Duitse hoofdstad is een plek waar ze zich inmiddels thuis voelt. Een stad die haar inspireert met haar veelzijdigheid, haar rauwheid. Enkele maanden geleden verscheen Manders’ tweede album ‘Universe in a shoebox’. “De mens is al nietig – stel je voor hoe nietig we zouden zijn als we ons universum in een schoenendoos zouden plaatsen.”

Tekst: Jac Buchholz | Beeld: VenloVanbinnen, Sonja Trabandt, Joris van Gennip

Ze is voor even terug in haar geboorteplaats Venlo, Kiki Manders. Zoals ze dat afgelopen najaar ook was, voor onder meer een optreden. Ze treedt ook veel op in de buurt van Venlo, in Duitse steden als Köln en Düsseldorf, op amper een uur rijden. Maar daar gaan wonen? “Ik heb Köln wel eens overwogen. Kwam echter tot de conclusie dat die stad me veel minder aanspreekt dan Berlijn. Berlijn is veel rauwer, meer divers, veel meer avant-garde ook. Met een grote, vrije jazzscene. Daar gebeurt zo veel. Niet alleen op het gebied van de kunst, de muziek. Ook als je bijvoorbeeld naar de gastronomie kijkt, de veelzijdigheid aan eet- en uitgaansgelegenheden.”

Anoniem
Ze koos voor Berlijn nadat ze een jaar in New York had gewoond. Omdat die stad toch één van de epicentra van de jazz is, geeft ze aan. Jazz, dat is het hokje waar Manders min of meer in is geplaatst. Al is haar werk veel breder. Waarom weg uit New York? “Ik kreeg geen werkvergunning. Was daar tijdelijk om te studeren. Wilde daarna wel weer naar een grote stad. Amsterdam, waar ik ook op het conservatorium heb gezeten, kende ik al. Parijs viel af vanwege de taal en Londen was te duur – bovendien heeft die stad naar mijn idee meer een klassieke en musical-scene. Dus werd het Berlijn.” Waarom een wereldstad en niet het provinciale Venlo of een klein dorpje? “Vanwege de inspiratie, de veelzijdigheid. En omdat je er anoniem kunt rondlopen. In het buitenland besef je bovendien veel meer waar je vandaan komt. Ik woon dan wel al jaren in Berlijn, maar ben en blijf een Venloos meisje.”

Kinderkoor
Dat Venloos meisje begon al vroeg met zingen, in Venlo-Zuid, in het kinderkoor van de Onze Lieve Vrouwe-kerk. Op haar twaalfde ging ze naar de muziekschool, voor pianoles. Haar inspiratiebronnen in die tijd? “Mijn pianolerares Irma Strijbos is heel bepalend geweest. Thuis hoorde ik veel James Bond-muziek. Veel klassiek ook, van Debussy en Ravel onder meer. En zangeressen als Whitney Houston en Mariah Carey.” Dat ze naar het conservatorium zou gaan, stond op een gegeven moment wel vast. Alleen werd het zang en niet de piano. “Voor de klassieke richting ben ik te laat met pianoles begonnen. Om je technisch goed te kunnen ontwikkelen moet je al op je vijfde of zesde voor het eerst achter de piano gaan zitten.”

Vrijheid
In die conservatoriumperiode, in Maastricht, kwam Manders met de jazz in aanraking. Ella Fitzgerald noemt ze het eerst als grote inspiratiebron. Diana Krall, Shirley Horn en Sarah Vaughan volgen. Jazz, zegt ze, biedt haar vrijheid. “Je kunt er veel van jezelf in kwijt, hebt alle mogelijkheid om met je medemuzikanten te communiceren.” Is haar muziek niet meer dan jazz?  Ze lacht. “Dat bedoel ik met vrijheid, je mag grenzen opzoeken en er overheen gaan. Op die manier wil ik ook reacties uitlokken, eerlijke reacties. Mensen hoeven niet per se te zeggen dat ze het mooi vinden. Als ze er maar iets van vinden.”

Roltrap
Luisterend naar haar muziek valt inderdaad haar veelzijdigheid op. Soms is ze meer chansonnière dan jazz-zangeres. Zingt veel in het Engels, maar ook in het Duits, of in het Venloos. “Dat is mijn moedertaal. Af en toe heb ik die nodig om mijn gevoelens goed uit te drukken.” Inspiratie haalt ze uit veel dingen. De natuur bijvoorbeeld. Een wandeling door een bos kan allerlei ideeën doen loskomen. Ze filosofeert graag, zoals over de eerder genoemde nietigheid van de mens en zijn universum. Maar ook alledaagse dingen. “Ik stond eens op een roltrap. Die maakte een bepaald, steeds terugkerend geluid. Al snel ging herkende ik er een ritme in; dat heb ik later in een van mijn liedjes gebruikt.”

Haar eerste album, ‘Love is yours is mine’, bracht ze in 2016 uit, haar tweede, ‘Universe in a shoebox’, dus afgelopen jaar. Dat leverde haar in tijdschrift Jazzism vier (van de maximaal vijf) sterren op en een recensie waarin wordt gesteld dat Manders een zangeres is ‘die behoorlijk wat in haar mars heeft’ en met een ‘avontuurlijke eigen stijl’. Ideeën voor een nieuw album zijn er ook al. Dat moet een solo-album worden, met vrijwel alleen zang – waar ze zich op haar huidige twee albums nog door een band laat begeleiden. En verder?  “Ik ben bezig met het editen van een video; dat wil ik meer gaan doen. Ik ga wat opnemen met pianist en componist Mike Roelofs. En veel optreden. Want dat is wat ik het liefste doe: zingen.”

Universe in a shoebox van Kiki Manders is onder meer te koop bij Sounds

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

Containertuintjes en de  oneindige reeks van scheten

Containertuintjes en de oneindige reeks van scheten

Column: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen De ondergrondse afvalcontainer, daar ging het opeens over. Jarenlang zo’n ding voor de deur gehad. Nou ja, bijna voor de deur. Handig als de vuilnis moest worden weggebracht; ik hoefde maar een paar meter te lopen. ’s Zomers...

Brandbrief Venlose ondernemers tegen sluiting NS-loket

Brandbrief Venlose ondernemers tegen sluiting NS-loket

In de december liet de NS weten het fysieke loket op het treinstation in Venlo te willen sluiten. Een bijzonder ongewenst besluit, vindt winkeliersvereniging Venlostad.com die bijval krijgt van de Vereniging van Vastgoedeigenaren Venlo (VVEV) en Stichting Venlo...