Reünie Petrus Canisius Mavo: ‘de kneuterigheid en gezelligheid van toen keert voor één keer terug’

17 maart 2020

Op zaterdag 18 april vindt in de Venlonazaal de reünie plaats van de Petrus Canisius Mavo, de school die tot 1991 bestond en toen onderdeel werd van het veel grotere Thomascollege, het huidige Valuascollege. Sonja Backus en Helene van den Broek-Kuyper zijn de drijvende krachten achter de organisatie van deze reünie. Een plan dat op een heel bijzondere plek tot stand kwam.

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: VenloVanbinnen en archief Petrus Canisius Mavo

“Ik lag 4 december bij de praktijk van Sonja in een stoel voor een behandeling en zoals zo vaak kwam het idee ter sprake om een reünie te organiseren,” zo trapt Hélène af. “Wij hadden dit idee al vaker besproken en voor we het zelf eigenlijk goed realiseerden, maakten we het plan deze keer concreet. Op Facebook bestond namelijk al een paar jaar een speciale groep voor oud-leerlingen. Terwijl ik in die stoel lag, hebben we de oproep voor een reünie geplaatst en binnen een paar minuten verschenen de eerste enthousiaste reacties. Kortom: vanaf dat moment was er geen weg meer terug.”

Vertrouwd
Van 1988 tot 1992 waren Sonja en Hélène niet alleen klasgenoten op de Petrus Canisius mavo, maar ook de beste vriendinnen. Na die periode verloren ze elkaar uit het oog. Helene koos voor de havo, Sonja stapte over naar het mbo. Tot ze een paar jaar geleden elkaar weer tegenkwamen. Hélène: “Ik belandde bij toeval in de praktijk van Sonja en het voelde direct weer vertrouwd. We bleken veel raakvlakken en gezamenlijke contacten te hebben. Vanaf dat moment was het eigenlijk weer als vanouds en zijn we weer goede vriendinnen geworden.” Zoals gezegd kwam het idee van een reünie al vaker voorbij, maar waarom? Is het de hang naar vroeger? Een stukje nostalgie? “Niet alleen via de Facebookgroep, maar ook in het normale leven kwam ik wel eens ex-klasgenoten tegen en dan vroegen we vaker aan elkaar: weet jij hoe het met die of die is,” zo herinnert Sonja zich. “Daarom is het goed dat iemand het idee van een reünie concreet oppakt. Dankzij die oproep is er inderdaad geen weg terug.”

Relatief kleine school
Wie aan een middelbare schoolreünie denkt, krijgt vanzelf een hele dosis herinneringen aan een heel speciale periode uit het leven. Een periode waarin veel bijzondere momenten gebeuren. Momenten die je deelt met klasgenoten en vrienden/vriendinnen. Momenten die soms bepalend zijn voor de rest van het leven of in ieder geval een voor een langdurende herinnering zorgen. En juist het delen van die bijzondere momenten, zal ook op 18 april centraal staan. Hélène: “We hebben er vooral een hele toffe tijd gehad. Petrus Canisius was een relatief kleine school waar je eigenlijk iedereen wel kende. Door de transparante bouw van de school kon iedereen heel makkelijk bij andere klaslokalen naar binnen kijken. Het was intiem, veilig en zover ik mij kan herinneren een school waar nooit echt veel negatief gedoe is geweest. We letten goed op elkaar. Het was bijna kneuterig, maar dan wel in positieve zin.”

Dorpsmeisje en stomme tas
Bij de vragen welke herinneringen er zijn, passeren verhalen over stuntfeesten, docenten of uitstapjes naar Texel de revue. Sonja herinnert zich haar eerste schooldag nog goed. “Ik was een dorpsmeisje uit ’t Ven en samen met een vriendin kozen we voor de Petrus Canisius. Natuurlijk waren er zenuwen. Ik deed mijn lievelingsjas aan en wat bleek? Liep er één meisje met precies dezelfde jas rond. Dat zijn van die kleine momenten die je altijd bij blijven.” Hélène begint te lachen. “Het was ook die tijd van vreselijk stomme canvas tassen. Met een leren handvat en een rits aan de voorkant. Die droegen we dan heel stoer achter over onze schouder geslagen.” Op de vraag waarom ze voor deze school kozen, klinkt een duidelijk antwoord. “Petrus Canisius had gewoon een goede naam. En achteraf klopt dat ook. Het was een fijne tijd op een veilige school.”

Oud-docenten
Speciale herinneringen zijn er aan voormalige docenten, maar ook aan de twee conciërges. “Dat waren van die twee lieve opaatjes. Ze verzonnen smoesjes voor leerlingen die te laat kwamen. Ze plakten fietsenbanden. Die twee waren echt fantastisch.” Op de vraag of er ook herinneringen aan oud-leraren zijn, klinkt het eenduidig: “Mijnheer Versleijen! Gé! Dat was een vrijbuiter. Een vrijgevochten persoon. Hij gaf les in aardrijkskunde, maar zat tevens in een band. Volgens ons leidde hij echt het leven van een Rock ’n Roll ster.” Maar er zijn meer namen van weleer die boven komen drijven. “Voor Jan Fleuren was iedereen bang. Waarom? Vanwege zijn kordaat optreden en krachtige uitstraling. Als een leerling lastig was, zette hij diegene zonder blikken of blozen boven op de kast. Een kast waar je niet makkelijk vanaf kwam. Voor hem had iedereen wel ontzag.”

Eindexamenklas 1990-1991 Sonja en Hélène samen in het midden op de tweede rij van beneden.

Verhuizing
In 1991 kwam een einde aan die gezellige kleinschaligheid. De Petrus Canisius Mavo ging op in het toenmalige Thomascollege. Geen fijn besluit, zo herinneren Sonja en Hélène zich. “Het was het jaar van ons eindexamen. Na die veilige, herkenbare, kleinschalige school werden we plotseling onderdeel van een veel groter geheel. Op het Thomascollege waren meer dan 1000 scholieren actief en veel van hun leerlingen keken in dat eerste jaar behoorlijk op ons neer. Het was er veel te massaal. Wij waren tenslotte ‘slechts’ een mavo. Bovendien kregen wij vooral les in het minst gezellige gebouw van dat complex. We hebben ons vertrouwde school zeker gemist. Omdat het jaar 1991 het laatste jaar is dat de Petrus Canisius Mavo bestond, kunnen ook alleen leerlingen tot dat jaar zich aanmelden voor de reünie.”

18 april
Inmiddels hebben ruim 200 oud-leerlingen zich aangemeld. Via een speciaal ticketsysteem is het mogelijk toegangskaarten te bestellen. Sterker, vooraf kopen is noodzakelijk want aan de deur worden op 18 april geen toegangskaarten meer verkocht. Wat mogen de mensen verwachten? “Een avond vol herinneringen ophalen met voormalig klasgenoten en docenten. Ja, want die komen ook,” zo laten Sonja en Hélène weten. Dankzij het groot aantal aanmeldingen hebben we zowel DJ Boy Thoer als ook Mad Pianos kunnen boeken. Zij zijn bekend van Crazy Pianos in Scheveningen en traden bijvoorbeeld al eerder op tijdens het Hofbal van Jocus. Zij spelen verzoekjes van hits uit de jaren 70,80 en 90. De Venlonazaal is een perfecte locatie voor deze reünie. Alles is goed geregeld en er zijn afhankelijk van het aantal bezoekers diverse ruimtes te gebruiken.”

Rest nog één maar. Het coronavirus. Gaat dat nog roet in het eten gooien? “We hebben echt geen idee. Vooralsnog gelden de maatregelen tot 6 april. Het is afwachten welk besluit de regering dan neemt. Mocht deze reünie niet doorgaan, dan blijven de entreekaarten geldig en bepalen we zo snel mogelijk een nieuwe datum. Maar vooralsnog gaat het gewoon door.”

Kaarten bestellen is nog mogelijk tot 10 april 2020 en kan via reuniepetruscanisius@outlook.com

UPDATE: De reünie gaat vanwege de maatregelen tegen het coronavirus op bovengenoemde datum niet door. De organisatie zal op termijn een nieuwe datum bekend maken. Voor meer nieuws, check de Facebookpagina van Petrus Canisius.

Terug