VenloVanvruuger: Koningsdag, Joeksjagers en een muzikale vader

23 april 2020 | Leestijd: 3 minuten

En dan krijgen we komende maandag een Koningsdag als nooit te voren. Dat bedoel ik helaas niet positief. Geen wuiven naar Lex, Max en de drie koters, geen vrijmarkt, geen Koningsnacht, geen Koningsspelen. Niets! In Venlo betekent dat: geen Joeksjagers voor het stadhuis.

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: Leon Vrijdag en archief VenloVanbinnen

Komende maandag zou dit bijzondere muzikale gezelschap eigenlijk haar 40-jarig jubileum vieren. De Joeksjagers werden in 1980 opgericht door Jack Schatorjé, Jack Kohlen, Sjaak Bakker en Puck Derckx. De reden? De jubileumfeesten van Koninklijke Fanfare Venlo en omdat het tamboer- en fanfarekorps van de Limburgse Jagers was opgeheven. De vier oprichters bedachten het ludieke idee om met leden van Venlose Joekskapellen een nieuw muzikaal gezelschap op te richten. Dat plan werd omarmd en 63 muzikanten melden zich voor de eerste repetities.

In 1980 vond een bijzonder eerbetoon aan de Limburgse Jagers plaats. In de feesttent van de Fanfare op De Kop van Weerd. Onder leiding van Harry Bouguenon, voormalig kapelmeester van de Limburgse Jagers. Ondernemer Frits Pasch was dusdanig enthousiast over dit optreden dat hij het voorstel lanceerde om een jaarlijkse taptoe met Koninginnedag voor het Venlose stadhuis te organiseren. De rest is geschiedenis. Het werd een traditie die nu helaas keihard door de coronacrisis onderbroken wordt.

Mijn vader Henk Buchholz (trombone) was lid van het eerste uur. Pap was een echt muziekmens. De Joeksjagers zaten hem dan ook lange tijd in het hart. Met onder andere een aantal andere leden van Joekskapel ‘t Hetje en zijn broer Jan begon hij ieder jaar trouw na Vastelaovend aan de repetities. Wij als kinderen vonden het grappig om pap in die militaire outfit te zien. Misschien stemde die kledij hem extra vrolijk. Pap had iets met het leger, soldaten, de krijgsmacht et cetera. Als het aan de jonge Henk had gelegen was hij marinier geworden. Zijn militaire dienst bracht hij door op de Karel Doorman, maar opa en oma Buchholz beslisten anders. “Dan waer ik waal kapper,” zo snauwde een jeugdige Henk begin jaren 60 vinnig.

Eigenlijk moet ik zeggen: God zij dank. Was pap daadwerkelijk bij de marine gegaan, dan was hij misschien nooit met onze lieve moeder getrouwd. En waren ze dat wel, dan had ons ouderlijk huis niet in Venlo gestaan. Pap was met zijn gedachten al in Den Helder. Zoals gezegd: God zij dank. We zijn groot geworden in ut stadje van lol en plezeer. En pap kon uiteindelijk lid worden van de Joeksjagers.

Koninginnedag stond sindsdien grotendeels in het teken van het optreden voor het stadhuis. Vol spanning waren we vele jaren enthousiast toeschouwer. Bij opkomst op de Markt altijd even zoeken. “Wao is pap?” En dan de trots als we hem zagen marcheren tussen zijn muzikale maten.

Het avondprogramma van de Joeksjagers veranderde al snel in een volledig dagprogramma. Met spontane optredens, een trip naar Blerick en vooral veel gezelligheid. Pap besloot uiteindelijk het dagprogramma te laten voor wat het was en voor zijn gezin te kiezen. Als ondernemer met alleen 2.5 week zomervakantie was die extra vrije dag met zijn gezin voor pap toch belangrijker. Tripjes naar Phantasialand volgden, maar uiterlijk zes uur moest pap weer in Venlo zijn. Het pak aan, de schuiftrombone uit het koffer en op naar zijn muzikale maten. Op naar de taptoe voor het stadhuis.

Vooral bij de oudere generatie zorgde de opkomst voor het stadhuis voor emoties. Herinneringen kwamen boven drijven. Muziek maakt gevoelens los. Ik zag senioren ongegeneerd dansen en met enorm veel enthousiasme meeklappen op het ritme van de marsmuziek. Venlo sloot de Joeksjagers in het hart. Een prachtige traditie die dit jaar door een ongrijpbare en onzichtbare vijand ruw wordt onderbroken. Geen taptoe. Geen marsmuziek. Geen vrolijke klanken. Geen emoties. Geen dansende senioren. Geen oranjebitter. Geen glas bier om te proosten.

Maar de Joeksjagers zullen dat 40-jarig jubileum vieren. Dit najaar? Volgend jaar? Dat is nog niet zeker. Maar het zal gebeuren. Hoe dan ook. De klanken zullen beter klinken dan ooit eerder. De emoties zullen tastbaarder zijn. Het bier zal beter smaken. En dan proosten wij mee. Op pap. In de muziekhemel. Afdeling Venlo. Stedje van Lol en Plezeer.

Sjaak Bakker en Leo ‘Kluntje’ Munten

 

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad