Vitesse-VVV 1975/1976: Twee keer een veldslag in Arnhem

21 december 2019

Het is nu bijna niet meer voor te stellen, maar de wedstrijden tussen VVV en Vitesse waren in het verleden vaak complete veldslagen. In de rubriek VVV Vanvruuger kijken we terug naar het gedenkwaardige jaar 1975/1976 toen beide teams vier keer tegen elkaar speelden. Twee keer in Arnhem. Op 2 november 1975 voor de competitie (1-1) en op 7 juni 1976 (0-0) tijdens die legendarische nacompetitie waarin FC VVV (zoals toen de naam van de club was) naar de eredivisie promoveerde.

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: Lé Giesen

Wie de artikelen van Theo Vincken uit het Dagblad voor Noord-Limburg over deze wedstrijden naleest, kan niet anders oordelen dan dat het vier keer hommeles was in dat gedenkwaardige seizoen. Termen als ‘explosieve sfeer, tumultueus en veldslag’ kleuren de wedstrijdverslagen. Ger van Rosmalen begint te lachen als hij aan die duels terugdenkt. “Ja dat was oorlog. Hoe die sfeer ooit ontstaan is? Ik heb echt geen idee.”

Schelden en spugen
Bij dat eerste duel in stadion Nieuw-Monnikenhuize waren 2.000 Venlonaren aanwezig. De NS liet -niet voor de eerste keer in die jaren – een speciale trein van Venlo naar Arnhem reizen. Een hartelijk welkom werd het niet. Zelfs niet voor de spelers zo herinnert Van Rosmalen zich. “Al voor de wedstrijd was het mis. Die kleedlokalen waren barakken en van daaruit moesten wij via een trap tussen de Vitesse-supporters door naar het veld. Wij werden uitgescholden en bespuugd. Nee, geen fysiek geweld, maar het was wel tekenend voor de sfeer in die jaren. Een van hun spelers spuugde mij zelfs tijdens de wedstrijd in het gezicht. Ik riep: ‘hey scheids’. Maar drie draaide zich om en liep weg.”

 

Onder druk
De ploeg van Jan de Bouter stond onder druk. Vitesse was twee jaar eerder gedegradeerd en moest zo snel mogelijk terug naar de eredivisie. Dat wilde maar niet lukken. Ook tijdens het seizoen 1975/1976 was de situatie allerminst rooskleurig. In september was Ned Bulatovic al ontslagen en begin november bivakkeerden de Arnhemmers in de middenmoot. VVV-coach Rob Baan vreesde vooraf de fysieke aanpak van Vitesse. Dankzij een benutte strafschop van Stefan Kurcinac wisten de Venlonaren een punt uit Arnhem weg te slepen.

Penalty Kurcinac
Een penalty die voor woedende reacties bij de tegenstander zorgde. Keeper Ben Nijhuis en routinier Charly Bosveld probeerden de Joegoslavische aanvaller van VVV, te intimideren. Kurcinac, net een paar maanden in Nederland, begreep geen woord van het gevloek en getier van het boze duo. “Goed, goed. Prima, prima,” zo reageerde hij stoïcijns en schoot de bal onberispelijk hard binnen (1-1). Bosveld weigerde na afloop scheidsrechter Weerink de hand te schudden. “Ja die Bosveld, die was zo gedreven als de pest,” zo weet voormalig middenvelder Albert van der Weide zich te herinneren. “Hij was toen al op leeftijd. Een jaar eerder tijdens een wedstrijd in De Koel liet Charly na een doelpunt zijn broek zakken richting de eigen supporters. Ze maakten hem uit voor ouwe lul. Hahaha.”

Nacompetitie
Ruim een half jaar later was het dus weer bal. Vitesse won zijn eerste twee wedstrijden in de nacompetitie. VVV had één keer gewonnen en één wedstrijd verloren. Wat volgde was een Pinksterdubbel tussen de rivalen. “Het was snikheet in die weken,” zo herinnert Van Rosmalen zich. “Ook toen we op 7 en 9 juni 1976 tegen elkaar speelden. Het was overdag ongeveer dertig graden.” Opnieuw vreesden de VVV-supporters een slijtageslag met de Arnhemmers. Fortuna Sittard, eveneens deelnemer aan de nacompetitie, had zich een paar dagen eerder nog beklaagd over het ruwe spel van Vitesse. Hoewel de Venlonaren onder hoogspanning stonden pakten ze dankzij de goede resultaten (0-0 in Arnhem, 2-0 winst in Venlo) tijdens dat Pinksterweekend de koppositie in de nacompetitie. “We moesten promoveren,” aldus Rossie. Na de 0-0 in Arnhem stond bij rust in Venlo ook de brilstand op het scorebord. “Rob Baan zweepte ons in de kleedkamer dusdanig op dat ik met tranen in mijn ogen de trap afliep. Ik zag die bomvolle Koel met 15.000 toeschouwers en wist: nu moet het gebeuren.” En het gebeurde. Een paar minuten na rust scoorde Van Rosmalen de bevrijdende 1-0, waarna Jovanovic later nog de 2-0 maakte.

Ook in die tweede helft bleef de sfeer grimmig. Van der Weide kreeg van zijn directe tegenstander een forse, bewuste trap op zijn gevoelige enkel. “Even later bij een corner pakte ik hem terug. Met een simpele elleboogstoot haalde ik zijn wenkbrauw open. En scheidsrechter Charles Corver? Die deed niks. We hadden gelukkig geen VAR in die tijd. Toen kon er nog veel meer. En het levert nu mooie verhalen op. Hahaha.”

VVV speelt morgen om 16.45 uur de laatste wedstrijd voor de winterstop tegen Vitesse, uit in het GelreDome.

Terug