Aissa Meziani: ‘Door polarisatie kunnen mensen juist naar elkaar toe groeien’

27 december 2022

Na zestien jaar kwam er na de gemeenteraadsverkiezingen van afgelopen maart een einde aan de periode als raadslid voor Aissa Meziani. Een tekort aan voorkeursstemmen was daarvan de oorzaak. Wel is hij komend voorjaar bij het CDA verkiesbaar voor de Provinciale Staten.

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: Leon Vrijdag

Meziani kijkt terug op die zestien jaar, maar ook vooruit naar zijn plannen voor de provincie. Tevens vertelt hij over zijn drijfveren, de polarisatie in de maatschappij en hoe hij denkt nog steeds een belangrijke rol te kunnen spelen in het bijeen brengen van diverse bevolkingsgroepen.

Wens om te integreren
“Je moet altijd voor een acht gaan en niet tevreden zijn met een zes. Dan kunnen de mensen niet meer om je heen.” Aissa Meziani heeft met al zijn ervaring als raadslid en rol als jongerenwerker een duidelijke visie ontwikkeld als het gaat om problemen waar zowel de derde en vierde generatie Marokkanen als bijvoorbeeld ook Turkse, Syrische, Kosovaarse en Irakese jongeren in Nederland mee te maken hebben. “Ga uit van je eigen kracht. Daardoor ontwikkel je positieve energie. Er is altijd een nieuwe kans. Dat er nu nog problemen en misverstanden zijn tussen allochtone jongeren en autochtone groepen komt waarschijnlijk omdat deze generatie steeds meer positieve voorbeelden ziet en zich wil bewijzen. Het is hun grootste wens om op normale wijze in de Nederlandse maatschappij te integreren. Dat het dan wel eens botst is een logisch gevolg van dit proces.”

Relatie met zijn vader
Meziani werd in 1971 geboren in het Marokkaanse Beni Sidel. Op 16-jarige leeftijd vertrokken hij en de rest van het gezin naar Blerick om zich definitief te herenigen met de vader die al sinds 1964 in Europa werkzaam was. Een echte goede band heeft de inmiddels 51-jarige politicus in zijn jonge jaren dus niet met zijn vader kunnen opbouwen. “Ik zag hem eigenlijk alleen tijdens vakanties. Maar ik wist dat hij altijd hard werkte en geld verdiende om ons een fijn leven te bieden. We hebben elkaar pas echt goed na de gezinshereniging leren kennen.”

Carnaval in Venlo
Dankzij de kansen die zijn vader in eerste instantie in Frankrijk en later Blerick had gekregen, ontstond bij Meziani een positief beeld over ons land. “Na mijn komst had ik snel door dat alles hier goed georganiseerd was. Mensen waren gedreven, leefden gedisciplineerd, maar hielden ook van gezelligheid.” Dan begint hij te lachen. “Ja dat zorgde wel eens voor vreemde momenten. Op het Blariacum keek ik enorm tegen één van mijn docenten op. Plotseling zag ik hem met carnaval en dacht: ‘o.k. hij heeft dus ook nog een andere kant.’ Die man stond echt enorm te genieten en ging helemaal los. Een ander beeld dan de serieuze docent die ik van school kende. Toen ik thuis kwam en dit aan mijn vader vertelde begon hij te lachen en zei: ‘ja Aissa, met carnaval gaan hier in Venlo alle remmen los.’ Hahaha. Ik vond het mooi om te zien.”

Tony Montana
Ondanks het feit dat Meziani zich in deze nieuwe omgeving op zijn gemak voelde, erkent hij wel dat het leven in Venlo eind jaren 80 en begin jaren 90 niet altijd eenvoudig was. “Ik had veel vrienden en sommigen hebben in hun leven niet de juiste keuzes gemaakt. Zij kozen ervoor om makkelijk geld te verdienen. Ik zag sommige jongens wel eens dikke pakken geld uit hun broekzak halen. Natuurlijk ontstond er bij mij dan wel eens een dubbel gevoel als ik de volgende dag weer hard moest studeren. Aan de andere kant kende ik dankzij een bijbaantje bij Lutèce in Velden en de studiefinanciering geen financiële problemen. Dat heeft mij op het rechte pad gehouden. In mijn latere functie als jongerenwerker heb ik die verhalen van jongens waarmee het mis is gegaan vaak gebruikt. Je kunt snel geld verdienen, maar het zorgt voor veel onrust en angst. Wie studeert en werkt, slaapt rustig. Dat is veel waard. Ik weet dat een deel van deze jongeren Tony Montana uit de film Scarface als voorbeeld gebruikt. Maar dan zei ik tegen hun: er is maar één Tony Montana en jullie hebben gezien hoe slecht het met hem is afgelopen. Gelukkig is die boodschap bij de meeste jongeren die ik begeleid heb goed binnengekomen en hebben ze dat positief opgepakt.”

Dood René Steegmans
Meziani ontwikkelde een plan en startte een carrière die hem al snel in de Venlose politiek bracht. Essentieel moment daarbij was de dood van René Steegmans in 2002. “Dat fatale incident heeft veel met mij gedaan. De Marokkaanse gemeenschap schoof mij als woordvoerder naar voren. Ik sprak met de ouders van René, maar ook met de familie van de dader. In feite waren ze allebei een zoon verloren. En Venlo was twee van haar inwoners kwijt. Dan kun je blijven wijzen, maar het is beter om het gesprek aan te gaan. Achteraf bekeken heeft het prima uitgepakt. Er zijn goede gesprekken gevoerd met de lokale politiek, de toenmalig burgemeester Jan Schrijen en autochtone organisaties. Het was een intens triest moment en een zwarte bladzijde voor de stad, waarbij de kans bestond dat bepaalde bevolkingsgroepen met de rug naar elkaar toe gingen staan. Gelukkig hebben we er gezamenlijk een positieve boodschap uit weten te halen. Daarbij hebben we meer dan ooit eerder laten blijken dat Venlo van ons allemaal is en dat samenwerken en integratie essentieel zijn om ernstige incidenten zoals de dood van René in de toekomst te voorkomen.”

Diversiteit en identiteit
In de eerste periode na de dood van Steegmans ontstond in Venlo een vorm van polarisatie. “Na die jaren zijn er veel positieve ontwikkelingen geweest. Dit is een stad met enorm veel diversiteit. Gelukkig zien we dat nu terug bij de samenstelling van de gemeenteraad. Bovendien is mij door mijn rol als jongerenwerker duidelijk geworden dat een bepaalde groep autochtone jongeren vaak met dezelfde problemen kampen als bijvoorbeeld de jongste generatie Marokkanen en Turken. Er is sprake van drugsgebruik, onvrede over de politiek en de maatschappij en teleurstelling over hun eigen rol. Iemand is 14 of 15 jaar en op zoek naar de eigen identiteit. Dan bestaat er behoefte om met iemand te praten die naar je luistert, adviseert en eventueel de weg wijst. Een ander persoon dan de ouders. Daarom is de rol van jongerenwerkers zo belangrijk.”

Lid gemeenteraad
Dankzij zijn belangrijke bijdrage voor de stad benaderde Groen Links hem in 2004 voor een rol in de Venlose politiek. Meziani stond er direct voor open. “Ik wil zijn op de plek waar ze aan de knoppen draaien en waar besluiten worden genomen.” In 2006 deed hij voor de eerste keer mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. De campagne waarmee hij zich vooral op de Marokkaanse gemeenschap richtte, bleek een schot in de roos en Meziani belandde in gemeenteraad. “Deze groep had tot dat moment nauwelijks gebruik gemaakt van haar stemrecht. Door mijn rol kregen ze het gevoel gehoord te worden en dat ze een bijdrage aan de stad konden leveren.”

Polarisatie
De polarisatie die in de afgelopen jaren in ons land is toegenomen, is volgens Meziani anders dan aan het begin van deze eeuw. “Dit is een moeilijke periode. Er zijn politieke partijen die deze tweespalt stimuleren, maar ook de rol van social media versterkt de tegenstellingen in de maatschappij. Over die ontwikkeling maak ik mij best wel zorgen. Zelfs binnen traditioneel gelijkgestemde groepen merk je dat mensen het niet meer eens zijn en weigeren om goed naar elkaar te luisteren. Wie echter het vertrouwen verliest en verder polariseert kan geen positieve bijdrage leveren. Zo ontstaat verharding. Ik vind het in mijn rol als politicus belangrijk om niet alleen tijdens debatten het gesprek aan te gaan, maar ook op andere momenten. Inmiddels ben ik lid van het CDA, maar heb een goed contact met collega’s van andere partijen als PVV en Groen Links. Als politicus zoek je naar gemeenschappelijke doelen. Ondanks de polarisatie zijn we als samenleving duidelijk verder dan 20 jaar geleden. Misschien moet ik juist wel zeggen: dankzij die polarisatie. Laat het maar botsen. Als mensen het goed oppakken kunnen ze uiteindelijk beter naar elkaar toegroeien. Blijf je de verschillen verbergen, dan komt de frustratie er vroeg of laat toch uit. ”

Discriminatie en kansen pakken
Alle ervaringen en kennis die hij in die jaren opdeed kon Meziani toepassen in zijn contacten met jongeren. “Ik heb ook ervaren dat discriminatie bestaat en het is vreselijk als je er mee te maken krijgt. Mijn boodschap aan allochtone jongeren is altijd: hoe meer je over discriminatie praat, hoe meer negatieve energie je krijgt. Aan de andere kant zeg ik altijd tegen jongeren: dit is een land dat heel veel kansen biedt. Richt je daar op en ga ervoor. Dat is beter dan in de rol van slachtoffer te blijven hangen. Ik probeer jongeren ervan te overtuigen dat hulpverleners in de zorg en bij de politie echt niet naar huidskleur kijken. Ja, er zijn zeker incidentele uitzonderingen, maar die zullen blijven bestaan. Maak die niet groter. Kijk naar de mensen die je wel verder willen helpen. Als jongerenwerker weet ik zelf ook dat je door het gesprek aan te gaan meer bereikt dan het opleggen van sancties. Ik ken politiemensen die echt gigantisch balen als iemand aan de verkeerde kant van de maatschappij belandt. Zij doen er alles aan om iedereen op het rechte pad te houden. Allochtone jongeren moet zich dat goed realiseren. Een foute ervaring wil niet zeggen dat iedereen het slecht met je voor heeft.”

Politieke proces uitleggen
Op de vraag of hij zelf ooit met discriminatie te maken heeft gehad, zegt Meziani. “Ja, dat was rondom de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. Het gebeurde op social media. Dat was uiterst vervelend. Wat ik toen heb gedaan? Heel rustig het gesprek aangegaan. Ik stond open voor hun reacties en wilde weten wat de achterliggende gedachte was. Je houdt jezelf ook een spiegel voor en denkt: wat doen wij als politici verkeerd dat mensen zo fel reageren? In principe zijn wij er voor de mensen. Soms kloppen beelden die in de media verschijnen niet. Dan is het goed om uit te leggen hoe politieke beslissingen genomen worden. Ik wil mensen graag uitleggen hoe het er in de raad aan toe gaat. Wij discussiëren, debatteren en nemen een democratisch besluit. Indien nodig neem ik mensen mee naar een raadsvergadering. Die zijn ook via een live stream te volgen, maar er is ook een publieke tribune. Mijn doel om politiek toegankelijker voor de burger te maken, is denk ik redelijk geslaagd. Zeker als je kijkt naar de betrokkenheid van niet westerse groeperingen. Zij hoeven zich niet minder te voelen dan een traditionele Nederlander. Deze stad is van iedereen. Daarom doe ik meer dan het bijwonen van vergaderingen en dossiers lezen. Ik wil contact met de burger. Hun verhalen neem ik mee bij het nemen van beslissingen.”

Provinciale Statenverkiezingen
Op 15 maart vinden dus de Provinciale Statenverkiezingen plaats. Het voeren van campagne is volgens Meziani anders dan kiezers binnen de eigen gemeente voor je winnen. “Veel mensen denken dat de onderwerpen ver van hun af staan, maar deze zijn juist enorm belangrijk. Denk aan het opknappen van de Maaslijn, culturele zaken, de toekomst van de luchthaven in Maastricht et cetera. Ik zal zelf wederom flink inzetten op diversiteit. Samen met Marcel Hanegraaff uit Velden (die op plek drie van de CDA-lijst staat) zal ik de belangen van Noord-Limburg zeker goed onder de aandacht brengen. Maar we gaan natuurlijk ook de rest van de provincie bezoeken. Van Mook tot aan Maastricht. Ik sta zelf op plek negen, maar hoop dat de campagne aanslaat en veel kiezers de weg naar de stembus weten te vinden. Als ik dan zelf een plek in de provinciale staten krijg zou dat heel mooi zijn. Op dit moment hebben we negen zetels dus dat zou voor mij goed uitkomen. Pakken we minder zetels dan ben ik afhankelijk van voorkeursstemmen. Ik hoop vooral dat ik mensen kan raken en weet te verbinden. Hopelijk gebruiken de mensen de komende Provinciale Statenverkiezingen om te laten horen waar ze tegen aan lopen. Ja, ze hebben een reden om te klagen, maar ze krijgen ook een kans om de komende maanden het gesprek met politici aan te gaan en de juiste keuze te maken.

De feestdagen viert Meziani graag met zijn gezin en familie. “Het is een mooie tijd van samen zijn en samen genieten. Ik heb familie in Duitsland, Engeland en België. Waarschijnlijk gaan we elkaar ontmoeten tijdens deze dagen. Tenslotte hoop ik dat alle Venlonaren zich blijven realiseren in wat voor aantrekkelijke stad ze wonen. Ja het zijn lastige tijden, maar ik weet dat de gemeente er alles aan doet om via diverse speciale regelingen de burgers in deze moeilijke periode te helpen. Dat positieve beeld mogen we best gezamenlijk uitstralen. Venlo is een prachtige stad die voor iedereen heel veel mogelijkheden biedt.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad