90 jaar FCV: dankzij jeugd vol vertrouwen de toekomst in

25 oktober 2022

Komend weekend viert de Venlose voetbalvereniging FCV zijn 90-jarig bestaan. Waar menige sportclub met wat zorgen naar de aanwas kijkt, beschikt FCV over 33 jeugdteams waaronder 5 complete meidenteams. Vrijwilligers om al die jongeren te begeleiden zijn er ook, maakt jeugdvoorzitter Rob Collin duidelijk.

Tekst: Jac Buchholz | Beeld: archief Rob Collin

Hij is zelf volgend jaar alweer 40 jaar lid en min of meer met FCV opgegroeid, vertelt Rob Collin (foto, linksonder als trainer van FCV MO15 in het kampioensjaar 2022). Zijn vader was bestuurslid (penningmeester, red.) en voetbalde er in het negende en op jonge leeftijd ging Collin al naar wedstrijden kijken, zowel die van het negende als het eerste. En niet alleen thuis-, maar vaak ook de uitwedstrijden. Hij lacht: “Op een gegeven moment trokken ze me maar een zelfgebreide groen-witte trui aan, werd ik een soort van mascotte.” Op zijn vijfde wilde hij zelf het veld op. Een probleem: er bestond destijds nog geen F-team bij FCV. “Maar, zo klonk het, als je nog 7 vriendjes vindt die willen voetballen, dan kunnen we toch een team oprichten. Dat lukte.”

Voetsporen
Hij doorliep alle jeugdteams en kwam uiteindelijk in het eerste elftal terecht. Daarin speelde hij tot zijn dertigste. “Toen werd mijn dochter geboren en besloot ik een stapje terug te doen. Had geen zin meer om twee keer per week te trainen en daarnaast de hele zondag kwijt te zijn met voetballen. Dus ben ik overgestapt naar een lager elftal en twee jaar geleden naar de 35+-competitie.” Na de dochter volgde een zoon en beide kinderen van Collin zijn inmiddels in de voetsporen van hun opa en vader gestapt: zijn dochter voetbalt bij de meiden onder 15, zijn zoon bij de jongens onder 12. Collin werd in 2019 jeugdvoorzitter en is ook alweer zes jaar jeugdtrainer.

Ballen wassen
Ja, knikt hij bevestigend, jeugdvoorzitter werd hij net voor corona uitbrak. “Een rare periode. Samen met de jeugdcommissie hadden we allerlei ideeën, maar corona zorgde ervoor dat we die niet konden uitwerken. In plaats daarvan moesten we ons heel ad hoc bezighouden met andere zaken zoals het rekening houden met de diverse maatregelen: schema’s opstellen, ballen wassen, zorgen dat er op 1,5 meter kon worden getraind; douchen kon een tijdlang niet. Maar we hebben met z’n allen al snel gekeken hoe we er het beste van konden maken. Typerend voor FCV.”

Rob Collin, onderste rij, derde van links, kampioen met de C1 in 1991

Enthousiasmeren
Dan naar de brede jeugdafdeling van de club: 33 teams waaronder 5 meidenteams. In de onderbouw zijn er bovendien enkele gemengde teams. Volgens Collin is het succes van en de aandacht voor het Nederlands vrouwenelftal mede aanleiding voor steeds meer meisjes om te gaan voetballen. “Maar we zijn er zelf ook heel actief mee aan de slag gegaan om meiden te enthousiasmeren bij ons te komen voetballen. Dat slaat aan; ze komen zelfs van buiten Venlo. Zo hebben we anderhalf jaar geleden tijdens twee zondagen meisjes uitgenodigd om eens bij ons rond te kijken en tegen een balletje te trappen. Daarvan zijn er zo’n 30 lid geworden. Ook wat jongens betreft blijven we actief om leden te werven. Door te laten zien dat we een aantrekkelijke vereniging zijn; bij FCV moet je zijn, dat willen we uitstralen.”

Verhuizing
Die jeugdleden moeten wel begeleid worden, maar Collin geeft aan dat ook dat, voor het leeuwendeel van de teams, goed is geregeld. Zo streven we ernaar per jeugdteam minimaal twee begeleiders te hebben, maar regelmatig zijn dat er drie of vier. “Dat komt voort uit de onderlinge sterke band; dat is de kracht van FCV.” Hij geeft aan dat de club nog altijd groeit en tot de grootste voetbalverenigingen in Venlo hoort. Dat betekent wel dat de huidige accommodatie, Sportpark Arenborg, te klein begint te worden, of eigenlijk al een aantal jaren is. Een samenwerking met de wat verderop gelegen voetbalvereniging VVV’03 biedt voor nu uitkomst, aldus Collin. Maar dat is tijdelijk. We zijn momenteel met de gemeente in gesprek over verhuizing naar de Herungerberg.”

Ziel
Dat is, zegt Collin, momenteel de grootste uitdaging voor de club. “We willen het allerliefste ieder kind dat wil voetballen faciliteren. Daarvoor is de nieuwe locatie echter noodzakelijk.” Op de vraag of een verhuizing naar een andere plek niet een beetje de ziel uit de club zal halen, antwoordt Collin ontkennend. Hij lacht: “Nee, daar ben ik niet bang voor. De ziel, dat zijn de leden, de mensen die bij FCV zijn betrokken. FCV blijft FCV, daar zal een verhuizing niets aan afdoen. Een nieuwe locatie zal de club alleen maar een impuls geven omdat we dan weer alle ruimte krijgen om nieuwe stappen te zetten.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad