Kristopher Da Graca: ‘De supporters waren tegen NAC echt onze twaalfde man’

21 augustus 2021

Voor Kristopher Da Graca is er in acht maanden tijd veel veranderd. Bij zijn transfer in januari van dit jaar van IFK Göteborg naar VVV-Venlo was hij één van de vele nieuwe gezichten. Inmiddels wordt de 23-jarige centrale verdediger gezien als één van de steunpilaren en ervaren krachten binnen het team. Trainer Jos Luhukay benoemde hem zelfs tot tweede aanvoerder. Een daad waaruit vertrouwen spreekt. En juist dat aspect is voor Da Graca belangrijk om tot optimale prestaties te komen.

Tekst en beeld: Rob Buchholz

Het gevoel van vertrouwen was ook doorslaggevend bij zijn beslissing om begin dit jaar voor VVV te kiezen. “Nee, ik kende de club niet. Toen mij werd verteld dat ze belangstelling hadden, ben ik informatie gaan zoeken op internet. Het eerste dat ik zag was die vreselijke nederlaag tegen Ajax (0-13). Daar had ik inderdaad al van gehoord.” Niet bepaald gunstig voor een eerste kennismaking, maar de Zweed kreeg toch een positief beeld. “Ze wilden mij zo snel mogelijk vastleggen. Zeker toen Stan Valckx en Jay Driessen contact met mij opnamen. Dat gaf mij een goed gevoel. Ja, ik voelde vertrouwen en dat was doorslaggevend om voor Venlo te kiezen.”

Arsenal
Een transfer naar een voor hem vreemde club in een onbekende stad die bovendien midden in een lockdown zat. Niet echt een lekkere binnenkomer. Maar Da Graca was gewend om op eigen benen te staan. Al op 16-jarige leeftijd vertrok hij vanuit het Zweedse Hisingsbacka FC naar Arsenal. Hoe kijkt hij terug op die periode? “Ik was bij meer clubs op proef geweest, onder andere Chelsea en Tottenham Hotspur. Het werd dus Arsenal en natuurlijk was het begin even moeilijk. Maar de club had een passend gastgezin voor mij gevonden. Een Griekse familie waar nog een jeugdspeler van Arsenal in huis woonde. Dankzij hem leerde ik steeds meer mensen kennen. Het was een leerzame periode, maar ook een tijd waarin ik de kans kreeg om veel grote wedstrijden te bekijken. Zowel voor de Premier League als de Champions League. Ik ben onder andere bij Arsenal tegen Barcelona geweest en zag Messi en Neymar spelen.”

Plezier uitstralen
Bij het ophalen van die herinneringen verschijnt een grote lach op het gezicht van de speler. Als liefhebber pur sang was het genieten voor de toen 18-jarige Da Graca. “Als kind was ik al fan van het Braziliaanse elftal met Ronaldo en Ronaldinho. Die laatste speelde altijd met een lach op zijn gezicht. Dat maakte indruk op mij. Ronaldinho speelde duidelijk met plezier en hij straalde dat uit. Het was tijdens die periode bij Arsenal mooi om veel grote spelers live aan het werk te zien.”

Gemakzuchtig
Uiteindelijk slaagde hij er niet in om tot het eerste elftal van de Engelse club door te dringen en keerde hij terug naar zijn geboortestad Göteborg waar de meervoudig kampioen uit die stad – IFK Göteborg – hem contracteerde. Het leidde in 2020 zelfs tot een eerste oproep voor het Zweedse nationale elftal. “Ik was toen echt wel nerveus. We speelden tegen Kosovo (1-0 winst) en kwam terecht tussen grote, bekende spelers. Het was vooral een mooie waardering voor de ontwikkeling die ik doormaakte.” Hoewel hij veel speelde bij IFK Göteborg, maakte Da Graca begin dit jaar toch de stap naar VVV-Venlo. Een periode die mooi begon met een hele reeks aan overwinningen, maar in mei eindigde in een enorme deceptie door de degradatie. Heeft hij een verklaring voor die terugval? “Om eerlijk te zijn, kan ik er nog steeds niet goed de vinger op leggen wat er precies gebeurd is. Misschien werden we te gemakzuchtig na die uitstekende serie met veel overwinningen. Het begon tegen Willem II namelijk heel goed. Giakoumakis scoorde aan het einde van de wedstrijd plotseling twee goals en we belanden direct in een flow. Vervolgens pakten wij zoveel punten dat iedereen het gevoel kreeg van: ach, nog twee of drie wedstrijden winnen en handhaving is een feit. Dus niet. Het ging van kwaad tot erger. Na een aantal nederlagen zat alles tegen en was de degradatie een logisch gevolg. Nee, ik neem niemand iets kwalijk. Alleen mijzelf. De club heeft mij gehaald als versterking en ik heb niet gebracht wat van mij verwacht werd.”

Juniorenteam
En dan nu, na een periode bij Arsenal en IFK Göteborg plus een eerste interland, mag hij aantreden in de Eerste Divisie. Heb je afgelopen maanden overwogen om te vertrekken? “Nee, niet echt. Ik had hier iets te bewijzen. Het was wel wennen toen ik na de vakantie terugkwam bij de club. Het leek wel of er een juniorenteam stond. De nieuwe selectie bestond uit heel veel jeugdspelers. Maar tijdens de voorbereiding voelde je iets groeien en kwamen er diverse nieuwe spelers bij. Bovendien is het goed dat een persoonlijkheid als Danny Post toch is gebleven. Gelukkig is de sfeer in de groep beter. Dit is een compleet nieuwe selectie waar een positieve vibe heerst. De spelers maken onderling veel grapjes en hebben een goed contact. Bovendien geeft Jos Luhukay iedereen echt vertrouwen. Hij helpt mij verder in mijn eigen ontwikkeling. Toen de trainer afgelopen seizoen instapte, viel er gewoon niets meer te redden. Nu kan hij op zijn manier met zijn zelf gekozen spelers aan een doel werken. Op het veld is iedereen enorm gefocust en wie dat niet is, krijgt dat luid en duidelijk van de trainer te horen. Hij zit er echt bovenop.”

Spelen met publiek
Hoewel de resultaten in de voorbereiding niet zaligmakend waren, wist VVV de harten van de supporters te veroveren in de eerste thuiswedstrijd van de competitie tegen NAC-Breda. Ook Da Graca heeft die middag genoten. “Het was fantastisch om weer met publiek te spelen. De supporters hebben ons toen geweldig gesteund en ze gaven ons echt het gevoel dat we met een speler extra op het veld stonden. Ja, als een twaalfde man. Natuurlijk was het jammer dat we de drie punten niet wisten vast te houden, maar na afloop was iedereen toch tevreden. De nederlaag tegen Top Oss was van een andere orde. Die wedstrijd was zeker niet goed en hebben we als groep de afgelopen dagen zeker even in de spiegel moeten kijken. Als we tegen Almere de instelling van de wedstrijd tegen NAC-Breda op de mat weten te leggen, dan moet er weer een goed resultaat te halen zijn. ”Wat vindt hij eigenlijk van De Koel? “Het is echt een bijzonder stadion. Compact. De mensen zitten dicht op het veld en daar hou ik van.” Dan lacht hij. “Alleen die verrekte trap he. Haha. Ik ben er inmiddels wel aan gewend. Maar na een nederlaag of tijdens de rust vervloek ik al die treden wel eens.”

Hoog water
Inmiddels woont Da Graca samen met zijn vriendin in een nieuwe woning aan de Maas. De plek waar hij afgelopen maand het water enorm zag stijgen. “Ja poeh, dat was heftig. Ik had zoiets nog nooit gezien Het was vooral triest voor de eigenaren van die twee restaurants. Nog niet zo heel lang geleden heb ik nog bij één van die zaken met Georgios Giakoumakis gegeten. En nu zijn ze voor langere tijd gesloten omdat hun restaurant volledig vernield is door het water. Het was fascinerend om de Maas zo snel te zien stijgen. Gelukkig hebben wij er zelf geen last van gehad. Maar het waren heel aparte dagen.”

Nu Nederland alweer een aantal maanden uit lockdown is, heeft hij Venlo ook beter leren kennen. Wat is zijn indruk van de stad? “Het is goed om hier te wonen. Er zijn altijd veel mensen op straat, maar toch is het rustig en gezellig. Het is bovendien dichtbij andere mooie steden als Düsseldorf en Maastricht. Die laatste stad is trouwens echt een favoriete plek van mij om te bezoeken. Er zijn veel mooie historische gebouwen te zien. En goede restaurants. Je kunt in Venlo genieten, maar bent ook snel op andere bijzondere locaties. Dus mijn vriendin en ik amuseren ons hier voorlopig wel.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad