35 jaar Sounds: 35 jaar pure passie voor muziek

7 november 2019 | Leestijd: 8 minuten

Een snoepwinkel voor volwassenen. Het Mekka voor muziekliefhebbers. Een parel voor de Venlose binnenstad. Een rotsvast monument in een telkens veranderende wereld. Sounds Record Store bestaat op 1 september 35 jaar en met het stijgen der jaren neemt de waardering voor de zaak, de eigenaren, maar eigenlijk het hele team sterk toe. Sounds is een instituut. En wie had dat bij de start in 1984 gedacht?

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: Janneke Michels, Sounds archief, VenloVanbinnen

Het jubileum is voor Leo Hagens (64) en Geert Driessen (63) een mooie gelegenheid om terug te kijken naar het begin. De start die spraakmakend was, maar ook op meerdere fronten lastig. Startkapitaal was er niet. Collega ondernemers geloofden niet in de plannen. De bank zag er geen heil in. En toch. Sounds groeide uit tot een succesverhaal waarbij de passie voor muziek altijd de rode draad is geweest. Geert Driessen lacht als hij terugdenkt aan het eerste jaar na de opening. “Ik woonde toen nog in Beesel en moest soms liftend naar Venlo. Waarom? Simpelweg omdat ik geen geld had om een buskaartje te kopen.”

Dom van den Bergh
Een treffend voorbeeld. Gedreven door het geloof in eigen kunnen, die prachtige passie voor muziek, maar zeker ook omdat er simpelweg geen weg terug meer was. Beiden hadden 10 jaar lang op de platenafdeling bij Dom van den Bergh op de Vleesstraat gewerkt. Begin 1984 kreeg Leo te horen dat er voor hem geen plaats meer was. Voor Geert klonk in de zomer van dat jaar dezelfde boodschap toen de eigenaren van die zaak lucht kregen van de plannen van beide heren.

Lang haar
Toch kijken beiden met veel plezier terug op die jaren bij hun voormalig werkgever. “Daar hebben we het vak geleerd. Tevens was er voldoende gelegenheid om onze muzikale smaak te ontwikkelen. Muziek was begin jaren 70 voor veel jongeren de belangrijkste hobby,” zo herinnert Leo Hagens zich die eigenlijk Geschiedenis wilde gaan studeren. “Ik ben in 1973 bij Dom van den Bergh begonnen. Geert was vaste klant en toen we een jaar later extra personeel nodig hadden, heb ik hem getipt en liet zijn naam tevens bij de eigenaresse Hill van den Bergh vallen.” Geert knikt: “ Ja, eigenlijk waren we er snel uit, maar er was één probleem: de lengte van mijn haar. ‘Kan dat niet korter?’ zo vroeg mevrouw van den Bergh. Maar Leo liep toen ook nog met lang haar rond, dus ze kon die eis niet hard maken.”

De diepte in
Het waren gouden jaren voor de platenbranche. Albums van bands als The Eagles, Fleetwood Mac, The Rolling Stones en Pink Floyd ging als de bekende zoete broodjes over de toonbank. Vaak met vele honderden exemplaren. Geert “Dat is nu niet meer voor te stellen, maar bijna iedereen zat op bepaalde albums te wachten. Het aanbod was namelijk vele malen kleiner dan nu. Met Sinterklaas en Kerstmis lag bijvoorbeeld Hotel California van The Eagles honderden keren ingepakt klaar. Dan kon de klant ze zo meenemen” Hoewel die grote namen uit de popmuziek de verkoop domineerden, doken Geert en Leo toen al graag de diepte in. Op zoek naar nieuwe, vooral andere geluiden. Leo denkt er met veel plezier aan terug: “Ja we kregen ruimte om dat in te kopen, maar mochten het meestal niet in de zaak draaien. Ja heel soms. Zo groeide onze belangstelling voor Garagepunk uit de jaren 60; een aparte niet heel bekende stijl. Maar ook de opkomst van Ry Cooder, The J. Geils Band, Chip Taylor en Jackson Browne maakten we mee.”

Gefragmenteerd
Met die kennis van afwijkende muzieksmaak van Geert en Leo groeide wel de naam van Dom van den Bergh als popspeciaalzaak. Zeker toen eind jaren 70, begin jaren 80 aan het tijdperk van de grote namen een einde kwam. Popmuziek werd gefragmenteerder. Nieuwe stromingen ontstonden: Punk, New Wave, Heavy Metal. “Wij maakten een wekelijkse Top 50 van verkochte albums,” zo weet Leo zich te herinneren. “Daar stonden ook albums in waarvan we nog geen twintig exemplaren verkocht hadden, maar de liefhebber kon dat wel bij ons kopen.” Echter werd vanuit Dom van den Bergh steeds vaker op de rem getrapt als het ging om de inkoop van aparte muziekstijlen. “Die met die gekleurde haor kaupe toch niks,” zo kregen ze te horen. Geert herinnert het zich met een lach. “Ja, men doelde op punkers en andere jongeren uit de alternatieve hoek. Niet alleen de wereld veranderde, ook de muzikale ontwikkelingen stonden niet stil. Het één versterkte het ander.”

sounds ko singel

Het eerste pand van Sounds, gelegen aan Koninginnesingel 69 in Venlo

 

Geen rooie cent
Het gevolg van mindere verkoop en een gefragmenteerde muzikale markt was wel dat voor Leo aan het hoofdstuk Dom van den Bergh begin 1984 een einde kwam. Al snel ging hij met Geert in gesprek. ‘Wij kunnen dit beter voor onszelf gaan doen,’ zo liet hij zijn ex-collega weten. “Eén groot probleem: we hadden geen rooie cent te makken. Als je zelf niet een bepaald startkapitaal kon ophoesten, was een financiering bij de bank onmogelijk. Vertrouwen was er niet. Ik had zelf een klein bedrag en uiteindelijk kon Geert via een suikertante wat geld krijgen.” Daarmee hield het geluk voor de pioniers niet op, zo weet Geert. “Mijn vader was lid van de harmonie van Beesel. De voorzitter van dat muziekgezelschap was tevens directeur van de plaatselijke Rabobank. Dankzij het vertrouwen dat die man uiteindelijk in ons had, kregen we een lening van 25.000 gulden. In totaal hadden we 35.000. Daar konden we mee starten.”

Zomerparkfeest
Een fikse voorraad elpees, platenbakken, apparatuur, een kassa. En meer. De 35.000 gulden waren snel op, maar Sounds kon starten. “We besloten reclame voor onze zaak te maken tijdens het Zomerparkfeest van 1984. Bij de leverancier stonden nog honderden exemplaren van het album Radios Appear van Punkrockband Radio Birdman (1977). Die verkochten we in een kraampje voor 2,50 per stuk. Na het festival waren we los. De voorraad was op. Nog belangrijker; we hadden naam gemaakt. Eigenlijk was dat het begin van Sounds.” De komst van Venloos eigen popspeciaalzaak was bekend. Het verhaal Sounds ging rond. Muziekliefhebbers waren nieuwsgierig positief. Collega-ondernemers hadden een negatievere visie. “Die halen de kerst niet,” zo luidde het oordeel. Maar Geert en Leo hadden een drive. Ze wilden een plek bieden aan alle liefhebbers van popmuziek: van New Wave tot Garage Rock. Van Reggae tot Heavy Metal.

Sounds - Bo Diddley

 

Bo Diddley
Zaterdag 1 september 1984 opende Sounds de deuren aan de Koninginnesingel nummer 69. Met een even verrassende als legendarische muzikant als gast. Bo Diddley, één van de Godfathers van de hedendaagse popmuziek, verrichte de officiële opening. Geert kan zich die dag nog uitstekend herinneren. “Bo moest die dag optreden tijdens de eerste editie van Bluesrock in Tegelen. Ik trok de stoute schoenen, belde naar het Novotel (nu Van der Valk) waar hij logeerde en vroeg aan de receptioniste om mij door te verbinden met de heer McDaniel, zijn echte naam. Dat lukte. Bo was hoogst verbaasd toen ik hem vroeg om onze zaak te openen, maar na een korte aarzeling zei hij toe. De vrouw van Leo heeft hem vervolgens opgehaald.” Eenmaal binnen babbelde de invloedrijke gitarist er vrolijk op los. Hij nam voor iedereen de tijd, signeerde een elpee, hief een glas champagne en mocht als dank voor zijn komst twee elpees uitzoeken. “Volgens mij koos hij voor een elpee van Reggae-ster Lee Perry en één van Bluesgigant Sonny Boy Williamson.” Ondertussen zat Jan Smeets in Tegelen in de rats. Waar bleef Bo Diddley? Die trad uiteindelijk gewoon op en het openingsfeestje aan de Koninginnesingel ging nog even door. “We hadden voor die eerste dag een voorraad van 1200 elpees staan en ongeveer driekwart was verkocht,” zo herinnert Leo zich. “Met het geld (puur cash, pinnen bestond nog niet), ben ik op maandagmorgen direct weer naar Berkel en Rodenrijs gereden. Daar was leverancier Bertus Distributie gevestigd. Die dag was eigenlijk kenmerkend voor de maanden die volgden. Bijna alles wat we verdienden, werd direct in nieuwe voorraad gestopt. We leefden zelf echt heel minimaal. De uitkering was stopgezet omdat we met de zaak begonnen waren en het te investeren geld was eveneens op. Ik had gelukkig een vrouw die werkte, maar voor Geert was het zeker lastig. Echter, de gedrevenheid om te slagen, maakte ons sterk.”

Luisteren naar de klant
En zo reed Leo drie a vier keer per week zelf naar Berkel en Rodenrijs om de voorraad aan te vullen. Leo: “Vooral de vrijdag en zaterdag waren topdagen, maar er waren ook momenten dat we aan de overkant van de weg bij het spoor in het gras gingen liggen.” Goed luisteren naar de wens van de klant was toen al het credo bij Sounds. “Daar konden we zelf veel van leren. Als één klant naar een specifiek nieuw album vroeg wat wij niet op voorraad hadden, bestelden we er direct meer. We wisten namelijk zeker dat meer mensen er naar zouden vragen,” zo vervolgt Geert het verhaal. “De New Wave kwam op. Het aantal belangrijke releases bij de Hardrock en Heavy Metal nam sterk toe. Mensen wisten ons snel te vinden. Ook de jongeren die nieuwsgierig waren naar platen waarover ze in de Aardschok lazen, konden bij ons terecht.” Dan beginnen beide te lachen. “We betrapten een jong knaapje van een jaar of veertien op diefstal en gaven hem een winkelverbod. Hij had namelijk niet het geld om alle platen te kopen die hij mooi vond. Maar zijn vriendjes bleven komen. Zelf stond hij dan buiten met de neus tegen de etalageruit gedrukt om aanwijzingen te geven welk album hij wilde hebben. Hij was zo gedreven. We gaven hem uiteindelijk toch weer toegang tot de zaak en jaren later namen we hem zelfs aan als verkoper.”

Jodenstraat
Wie nu het pand op Koninginnesingel 69 betreedt, kan zich bijna niet voorstellen dat Sounds alles op het gebied van popmuziek in huis had. Toch, de eerste klanten weten zich vast te herinneren dat Geert en Leo het allemaal hadden of anders snel konden bestellen. Dat was hun kracht en tevens de basis van iets dat uiteindelijk tot een gigantische succesformule zou uitgroeien. Ondertussen gingen de ontwikkelingen in de popmuziek snel. Het aanbod nam toe, maar daardoor werd het pand op de Koninginnesingel ook snel te klein. Amper twee jaar na de opening verhuisde Sounds naar een groter pand in Venlo: Jodenstraat 1. Meer ruimte, meer mogelijkheden. “Het was groter, maar toch intiem. Dat kwam door de nisjes, maar zeker door de kelder waar de Hardrockers hun eigen wereld hadden.”

Sounds Koninginnesingel

Sociale ontmoetingsplek
Sounds werd nog meer een sociale ontmoetingsplek. “Mensen kochten muziek, maar hadden tevens de mogelijkheid om met medeliefhebbers over hun passie te kletsen. Het kwam allemaal samen in het nieuwe pand op de Jodenstraat.” Leo herinnert zich nog de dood van Metallica-bassist Cliff Burton in het najaar van 1986 als voorbeeld. “Er was geen internet. Fans kwamen naar onze zaak om met elkaar in de kelder over zijn dood te praten. Ja bands als Metallica zorgden in de jaren 80 voor verkoopcijfers die we in de jaren 70 bij Dom van den Bergh hadden meegemaakt. Toen Master of Puppets uitkwam stond een lange rij Hardrockers voor onze zaak. Ze liepen linea recta de kelder en wandelden twee minuten later weer met een gele tas naar boven, de winkel uit om thuis te luisteren. Dat was een prachtig gezicht.”

Het voorbeeld maakt duidelijk dat Sounds naam had gemaakt. Voor popliefhebbers uit de regio en daarbuiten werd de zaak van Geert en Leo een Mekka. Een heilige plek. De extra verkoopruimte was dan ook hard nodig. “Vrij snel na die verhuizing naar de Jodenstraat nam de releases op cd’s een enorme vlucht. Alles werd opnieuw uitgebracht. Mensen leverden hun oude elpees in en kochten ze vaak vervolgens weer als cd. Daardoor hadden we nog meer ruimte nodig. Wij zijn het vinyl namelijk altijd trouw gebleven. De elpee is als een rode draad door de historie van onze zaak blijven lopen. Anno 2019 vormt het een essentieel onderdeel van onze omzet. Wie dat eind jaren 80 voorspeld had, was voor gek verklaard.”

De Sounds top 5 van Geert over de periode 1984-2019:

1- Magnetic Fields – 69 Lovesongs (1999)
2- Kendrick Lamar – To Pimp a Butterfly (2015)
3- Lou Reed – New York (1989)
4- Bob Dylan – Time out of Mind (1997)
5- Minutemen – Double Nickels on the Dime (1984)

De Sounds top 5 van Leo over de periode 1984-2019: 

1- The Smiths – The Smiths (1984)
2- Arctic Monkeys – Whatever People Say I am, That’s What I’m Not (2006)
3- Lucinda Williams – Car Wheels on a Gravel Road (1998)
4- Johnny Cash – American Recordings (1994)
5- Pogues – If I Should Fall From Grace with God (1988)

 

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad