Leo Hagens (Sounds) besluit door coronacrisis om eerder afscheid te nemen

14 april 2020 | Leestijd: 4 minuten

Op 1 oktober zou Leo Hagens afscheid nemen van Sounds, de platenzaak die hij in 1984 samen met Geert Driessen begon. Door de coronacrisis komt het afscheid eerder. Vanaf 1 mei gaat hij met pensioen. Eerder dan verwacht. Vooral ook pijnlijker.

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: VenloVanbinnen

Afgelopen week kwam de optie van eerder stoppen in hem op. “Ik wandel veel en dan ga je piekeren. Plotseling was er de gedachte: misschien is het wel beter voor ons allemaal als ik eerder afscheid neem.” Eenmaal thuis besprak hij het idee met zijn echtgenote. “Zij vond het direct een goed plan. En het toeval wilde dat Marlies, partner van Geert, mij een dag later aansprak om weer even de laatste ontwikkelingen te evalueren. Dat doen we vaker, nu moest het waarschijnlijk zo zijn. Toen heb ik haar mijn idee voorgelegd, maar wel met de mededeling dat ik er nog even over na wilde denken.” Nog dezelfde avond hakte Leo echter de knoop al definitief door en belde hij Marlies dat zijn besluit om vanaf 1 mei te stoppen definitief was.”

Opgelucht en pijnlijk
Het is een ongekend dwaze periode waarmee de hele wereld te maken heeft. Een situatie die niemand ooit had durven te voorspellen en veel invloed heeft op de economie. Wereldwijd, maar vooral lokaal. En dus zag ook Sounds sinds medio maart de omzet fors teruglopen. Klanten bleven thuis, bestellingen werden mondjesmaat uitgeleverd, belangrijke albumreleases ingetrokken. Het zijn onzekere tijden. In de zomer van 2019 besloot Leo al dat het goed was om komend najaar met pensioen te gaan. “Misschien had ik bij ons 35-jarig jubileumfeest van eind augustus al moeten stoppen, maar dat is nu achteraf gepraat. Deze situatie had niemand kunnen voorspellen. Er is door corona weinig werk in de winkel en dus ook minder inkomsten. Ja, ergens ben ik opgelucht dat het besluit is genomen, maar tevens doet het pijn. Het is vooral beter voor de zaak. Vanaf 1 mei vervalt één volledig salaris. Dat scheelt in de kosten. Ik had het wel kunnen doortrekken tot 1 oktober, maar dat heeft gezien de huidige situatie geen enkele zin.”

Andere beleving
Leo erkent wel eerlijk dat hij ook voor de coronacrisis uitbrak al minder met de toekomst van de zaak bezig was. “Geert en Marlies namen de strategische beslissingen. Sinds mijn beslissing van afgelopen jaar werd de beleving toch anders. Het klopte niet meer met hoe het ooit was. Ik weet eigenlijk niet goed hoe ik dat het beste moet omschrijven, maar 35 jaar lang was ik mede-eigenaar. We hebben dit samen opgebouwd. Van kleine winkel op de Koninginnesingel, naar twee panden op de Jodenstraat en nu al 20 jaar deze gigantische winkel op de Parade. Sinds de zomer veranderde dat gevoel al.”

Reactie Geert
Het bewuste telefoontje viel Geert en Marlies, ondanks het gesprek van die middag, toch koud op het dak. “Ik kreeg plotseling een heel raar gevoel,” zo erkent Geert. “Het is precies zoals hij zegt, wij zijn dit 35 jaar geleden begonnen en hebben veel meegemaakt. Tel daarbij nog eens de tien jaar op die we samen bij Dom van den Bergh hebben samengewerkt en dan kan iedereen zich wel voorstellen dat dit rare afscheid je toch even raakt. Aan de andere kant: zakelijk gezien is het een verantwoord besluit. En als een dergelijk idee eenmaal in je hoofd gaat spelen, dan blijf je er toch mee bezig. Het is goed dat deze beslissing relatief snel is genomen. Bovendien snap ik het. De beleving is sinds de uitbraak van de crisis anders. Ook bij mij. Minder klanten, minder bestellingen. Ons werk is in de afgelopen weken flink veranderd.”

Economische gevolgen
Hoewel de crisis dus ook bij deze succesvolle recordstore zijn sporen nalaat, zijn er toch beetje bij beetje weer positieve punten te noemen, merken Geert en Leo. “De verkoop van de webshop groeit en nam de fysieke verkoop in de winkel iedere week beetje bij beetje toe. Waar dat aan ligt, is lastig te zeggen. Misschien was het een kwestie van gewenning en pakken mensen heel voorzichtig de draad weer op. Je merkt het ook aan diverse winkelketens in de stad. Die gaan toch weer open. Maar we zijn er natuurlijk nog lang niet. De economische gevolgen zullen we nog lange tijd merken.” Leo erkent dat het zakelijke aspect van Sounds hem meer zorgen baart dan het vervroegde afscheid zelf. “Ja die dalende omzet vreet aan mij. Als ik ’s morgens een rondje door de stad wandel en zag een leeg Nolensplein, dan weet je dat het goed mis is. De toekomst is voor veel winkels nog onzeker”

Boek schrijven
En nu? Een vervroegd afscheid nadert. Hoe gaat hij zijn tijd invullen en hoe gaat hij alles beleven? Leo lacht op de voor hem bekende bescheiden wijze. “Misschien krijg ik eerst een paar weken een vakantiegevoel en dat dan de realiteit doordringt. Ik weet het niet. In feite zou ik een boek kunnen gaan schrijven over die 35 jaar Sounds plus de 10 jaar bij Dom van den Bergh. Er is na 45 jaar werken in de muziekbusiness veel gebeurd.” Zeker is dat hij meer gaat wandelen en van de kleinkinderen gaat genieten. Al moet hij daar door het coronavirus ook afstand van houden. “Eigenlijk heb ik nog geen idee wat er op mij afkomt. De passie voor muziek zal wel altijd blijven. Dat blijft toch een belangrijke hobby.”

Een afscheidsfeest zit er nu dus niet in. “De klanten kunnen mij niet eens een hand geven. Tot 1 mei ben ik op dinsdag, donderdag, vrijdag en zaterdagmorgen nog aan het werk. Maar ach, misschien ebt het gevoel van echt afscheid nemen in de loop van de tijd wel weg. Ik blijf natuurlijk wel af en toe gewoon naar de zaak komen.” Geert valt zijn vertrekkende collega bij. “Een afscheid komt er zeker. Het weekend van Black Friday in november zou bijvoorbeeld fantastisch zijn. De vrijdag met veel acties en dan op zaterdag het afscheid van Leo. Het zou sowieso gaaf zijn als hij straks in het cadeauseizoen nog één keer een drukke dag kan meewerken. Gewoon voor het gevoel. Maar alles valt en staat natuurlijk met de ontwikkelingen van het virus en de beslissingen van de overheid.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad

‘Op de pens’

‘Op de pens’

Column: Jac Buchholz / Beeld: Peter Janssen Wandelend door de Venlose binnenstad kom ik tot mijn verbazing nog met enige regelmaat grote groepen zogenaamde Duitsers tegen. Twaalf, veertien man bij elkaar, vermoedelijk allemaal voorzien van een roze bril of oogkleppen....