Geert Driessen (Sounds) is altijd op zoek naar nieuwe geluiden

24 november 2021

Al vanaf midden jaren 60 is Geert Driessen, eigenaar van Sounds, bezig met de ontwikkeling van de popmuziek. Van de hitsingles tot de opkomst van het fenomeen elpee. En van de doorbraak van Punk en New Wave tot de enorme diversiteit aan stijlen in de 21e eeuw. Geert was er bij. Van hobbymatig en enthousiast luisteraar tot professional die met een ongekende dosis kennis dagelijks zijn klanten bewust en onbewust adviseert. Kortom: een boodschapper van één van de belangrijkste culturele stromingen sinds de jaren 50, de popmuziek en dus alle reden om hem centraal te stellen in onze rubriek KunstVanbinnen.

Tekst: Rob Buchholz | Beeld: Leon Vrijdag, Janneke Michels, collectie Geert Driessen en VenloVanbinnen

‘Zonder Sounds zou de culturele wereld er in Venlo en omgeving heel anders uit hebben gezien.’ Het is een algemeen bekende uitspraak die Geert, maar ook zijn in 2020 gestopte compagnon Leo Hagens, altijd met te veel bescheidenheid weglachen. Hoe je het ook wendt of keert, beide heren behoren in deze regio tot pioniers die bijna alle populaire stromingen als eerste zagen opkomen. Zo liet een voormalig medewerker van Sounds zich eens ontvallen dat Geert bij de release van Nirvana’s debuutalbum Bleach (1989) de legendarische woorden sprak: ‘Let op, dit gaat heel groot worden.’ Twee jaar later volgde Nevermind met de hit Smells Like Teen Spirit. De rest is geschiedenis. Geert kan zich die uitspraak zelf niet meer herinneren. “Heb ik dat echt gezegd?”, zo klinkt het met de bekende bescheiden lach. “Ja, Bleach maakte enorm veel indruk. Dat ze in de jaren negentig zo groot werden, heb ik voor kennisgeving aangenomen. Ik was toen alweer bezig met het ontdekken van andere bands en stijlen.”

Van hits naar albums
Die laatste uitspraak is typerend voor Geert. Het telkens weer ontdekken van nieuwe muziek loopt als een rode draad door zijn muzikale levensverhaal. Het begon medio jaren zestig met het beluisteren van hits gemaakt door artiesten als Dave Berry, The Hollies, The Searchers et cetera. “Mijn broer kocht de singletjes en op zondag luisterde ik naar het programma Tijd voor Teenagers bij Radio Luxemburg.”Pas rond 1970 ontdekte Geert bij toeval het fenomeen elpee. “Dat was tot die tijd nog niet zo belangrijk. Ik ging vaker op bezoek bij een neef om stripalbums te lezen. Bij hem stonden een aantal elpees in de kast waaronder Sgt Peppers Lonely Hearts Club Band van The Beatles. Hij zette die op en er ging een wereld voor mij open. Hoewel die plaat toen al drie jaar uit was, werd het mijn eerste kennismaking met het fenomeen elpee. Ik vond het echt geweldig. Telkens als ik die elpee nu nog draai, keer ik terug naar dat moment. Mijn neef, zijn stripalbums en die eerste keer.”

Progressief en West Coast
Het Beatles-album zorgde voor een belangrijke ontwikkeling in de smaak van Geert. Naar eigen zeggen ging hij anders naar muziek luisteren. “In diezelfde periode was op de Duitse TV het programma Beatclub te zien. Daar traden bands live op: Jimi Hendrix, Procol Harum en Cream. Dat was andere koek dan de singles uit de hitparade. Het was progressiever, speelser. Ik werd mij er steeds meer bewust van dat er mooie nieuwe dingen in de popmuziek gebeurde.” Toen Geert in 1971 zijn eerste vakantiebaantje kreeg in de fabriek waar zijn vader werkte, ging al het geld op aan het kopen van elpees: Traffic, The Byrds, Steppenwolf, The Machine, Neil Young, Buffalo Springfield. Vooral veel Westcoast Rock, die in die jaren aan populariteit won. “Hans Thijssen, medewerker van Dom van den Bergh, was de grote katalysator. Hij kon bij bijna elk album of band prachtige verhalen vertellen. De beste man wist enorm veel van popmuziek af.”

Geert Driessen, vlak voor hij in militaire dienst ging.

Recalcitrante tiener
Op de vraag of het fanatieke volgen van de ontwikkelingen in de popmuziek hem tot een meer recalcitrante tiener maakte, geeft hij een duidelijk antwoord. “Nee, ik denk meer dat het al in mij zat. Van daaruit ben ik muziek gaan kiezen of spraken bepaalde stromingen en bands mij meer aan. Het begon met het logische afzetten tegen mijn ouders die mijn muzieksmaak vreselijk vonden. In mijn ogen begrepen ze er niets van. Hahaha. Zij luisterden naar Duitse Schlagers. Maar ze lieten mij wel helemaal vrij in het vinden van mijn eigen weg. Tevens was ik niet bepaald een voorbeeldleerling op school. Dus ging ik mij ook steeds meer afzetten tegen het onderwijs. Je neemt een eigen houding aan die niet strookt met establishment. De muziek heeft het waarschijnlijk allemaal versterkt. In mijn geboorteplaats Beesel was ik de junk van het dorp. En dan te bedenken dat ik niets gebruikte. Ik dronk zelfs geen alcohol. Die bijnaam kwam waarschijnlijk door mijn lange haar en smalle, wit gezicht. Ik zocht de subcultuur die het beste bij mij paste. Eigenlijk heb ik alle kennis die tijdens mijn carrière in muziekwinkels van belang was, me zelf eigen gemaakt. Daar had ik geen school voor nodig.”

Kijken en luisteren bij het OOC
Deze vrijgevochten houding vond Geert ook terug in andere kunstvormen als literatuur en film. Als voorbeeld noemt hij de boeken van The Beat Generation waar auteurs als Jack Kerouac, Allen Ginsberg en William S. Burroughs veel invloed hadden. Het paste perfect bij de opkomst van de hippiecultuur van eind jaren 60 en begin jaren 70. “De hele Westcoastscene is in feite op die boeken gebaseerd. Denk aan het werk van The Grateful Dead, Quicksilver Messenger Service, Love en Steve Miller. Dat was muziek die begin jaren zeventig ook bij het OOC in de Heutzstraat werd gedraaid. Samen met een groepje jongens uit Beesel bezocht ik het Venlose jongerencentrum vier a vijf dagen in de week. We keken tegen de oudere tieners op. Ja het was vooral kijken en luisteren. Luisteren naar nieuwe geluiden en helemaal opgaan in de bijzondere sfeer die er heerste. De hitparademuziek was definitief verleden tijd. In het OOC traden Venlose bands op, maar eveneens groepen uit de rest van het land en zelfs uit Engeland. Er gebeurde altijd weer iets nieuws en dat maakte het voor ons zo bijzonder.”

Ontdekkingsreis
Behalve de bezoekjes aan het Venlose jongerencentrum ging de ontdekkingsreis van Geert en zijn vrienden steeds verder. “Ik herinner mij dat we een weekend naar Rotterdam gingen. Daar trad The Grateful Dead op in De Doelen en een dag later The Beach Boys in Ahoy. Tussendoor bezochten we de bioscoop voor de film A Clockwork Orange. Moet je je voorstellen welke indruk dat op ons maakte. Alles in één weekend. Ik verdiepte mij tevens in de films van Andy Warhol en ging boeken lezen van Hermann Hesse. Er gebeurde in korte tijd zoveel. En alles wat anders was, kreeg mijn volledige aandacht.” Vanzelfsprekend was Geert met zijn vrienden ook aanwezig bij de eerste editie van Pinkpop. “We hadden de film van Woodstock gezien en er over gelezen. Bij Pinkpop maakten we zelf onderdeel uit van die scène. Daar beleefden we hoe het was op een groot festival. Ook dat was weer een nieuw aspect van de popcultuur.”

Geert Driessen en Leo Hagens

Met Leo bij Dom van den Bergh
Inmiddels was Geert ook aangenomen bij de platenafdeling van Dom van den Bergh op de Vleesstraat. Als vaste klant was hij bekend en toen Leo Hagens verplicht in militaire dienst moest, wezen andere klanten van de zaak naar Geert en zeiden: ‘Hem moet je aannemen. Die weet heel veel.’ Later keerde Leo weer terug en zo ontstond een samenwerking en vriendschap voor het leven. “Het zal in 1974 zijn geweest. In die tijd en de eerste jaren daarna verkochten we nog enorme aantallen van acts als Fleetwood Mac, Santana en The Eagles. Dat veranderde met de opkomst van de Punk, Heavy Metal en andere subculturen. Leo en ik zagen het als onze taak om het werk van Hans Thijssen bij Dom van den Bergh hoog te houden. Dat hield in veel aandacht voor nieuwe ontwikkelingen in de popmuziek. De DJ’s van het OOC wisten dat en kochten het werk van die nieuwe stromingen wel. Maar ondertussen daalden de aantallen van de grote acts. Voorheen ontdekte ik bij Dom van de Bergh wat in was, nu zorgde ik zelf dat de nieuwste muzikale stromingen te koop waren voor de mensen uit deze regio. Wij luisterden tevens naar de radioshow van John Peel op BFBS, de Britse soldatenzender. Daar leerden we bands als The Sex Pistols kennen. Niet veel later traden zij plotseling op in het Mafcentrum in Maasbree. Nee, dat zorgde niet direct voor een enorme verkoop. Zelf vond ik wel weer een prachtige ontwikkeling. Niet dat ik alles uit de Punk scene waardeerde, maar veel wel en er gebeurde weer iets nieuws. Dat sprak mij zo aan. Het zorgde wel voor minder begrip bij de eigenaren van Dom van den Bergh. Zij kijken –terecht – naar de verkoop. Wij wilden op onze beurt vernieuwend blijven, maar de muziekbranche veranderde eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Maar we zaten dus steeds vaker niet meer op één lijn met de baas. Plotseling werd er bij onze enorme diverse inkoop op de rem getrapt.”

Start van Sounds
Geert en Leo hadden wel eens gesproken over een eigen zaak waar plaats was voor al die subculturen in de popmuziek. Toen Leo om economische reden moest vertrekken bij Dom van den Bergh was de keuze snel gemaakt. De twee pioniers begonnen voor zichzelf. Sounds werd op 1 september 1984 geboren op de Koninginnesingel en was van meet af aan een succes. “Leo en ik hebben op muzikaal gebied altijd een klik gehad. Zowel bij Westcoast muziek als later ook bij Punk en New Wave. Andere liefhebbers van die diverse substromingen voelden dat en bezochten in steeds grotere getale onze zaak. De verkoop groeide mondjesmaat. Sinds een aantal jaren organiseerde het OOC aparte avonden, onder de naam Bauplatz, voor liefhebbers van in eerste instantie Punk en later New Wave. Daar hebben nog bands als Sonic Youth en The Fall opgetreden.”

Underground scene
Er was dus een underground scene ontstaan waarbij platen van onafhankelijke labels aan populariteit wonnen. Independent music. Zo is volgens Geert de tegenwoordig bekende term Indie ontstaan. Bij Sounds verkochten we steeds grote aantallen van bands als The Clash, Stiff Little Fingers, Gang of Four, Joy Division, The Ramones et cetera. Er ontstonden veel nieuwe platenlabels. Zelfs bij het OOC hadden ze een eigen label waarop vinyl en cassettebandjes werden uitgebracht. Die ontwikkeling droeg ook weer bij aan de populariteit van undergroundbands in de regio Venlo. Zij hadden een heel afwijkende manier van spelen. Muzikaal was het misschien niet allemaal even briljant, maar het ging vooral om de creativiteit van die bands. En daarnaast de power, de kracht en energie. Misschien wel vergelijkbaar zoals in de jaren vijftig de Rock ’n Roll was ontstaan. Korte nummers, direct, minimalistisch en puur. De opkomst van Punk en New Wave was als een soort van nieuw begin in de popmuziek. Het was een nieuw nulpunt. Deze acts hadden een eigen geluid, bovendien was het nieuw. Deze opkomst was een soort van explosie die weer een geheel nieuwe generatie aansprak.”

Nieuw publiek
Een nieuw geluid dat Geert en Leo wederom omarmden. Al tijdens hun periode bij Dom van de Bergh waren ze bijna iedere zaterdag bij De Effenaar in Eindhoven of andere poppodia in Limburg te vinden. Hun speurtocht zetten ze verder bij platenzaak Bullet in Eindhoven. “We zagen U2 in Sittard, maar ook The Cure en al die andere bands die ik zojuist noemde. Het was underground en allemaal hadden ze een eigen geluid. Het personeel van Bullet was als DJ actief in De Effenaar. Dat was begin jaren 80 de place to be. Natuurlijk is er tegenwoordig ook een Indie scene, maar het heeft niet meer de impact die het hippietijdperk, de punk en de New Wave hadden.” Later in de jaren 80 ontwikkelden zich stijlen als Hiphop en Rap; begin jaren negentig gevolgd door Grunge en Britpop. Sounds was inmiddels verhuisd naar de Jodenstraat en was daar zelfs in twee panden gevestigd. “Door de opkomst van de Grunge zagen we weer een nieuw, jong publiek naar onze winkel komen. Ja, er gebeurde weer iets nieuws. Nirvana had dat vuurtje aangewakkerd. Ik heb ze twee keer live mogen zien. Een keer in Rotterdam en een tweede keer op het Reading Festival in Engeland. Beide keren was het verpletterend en fenomenaal. Al duurde de optredens vaak maar kort. Dan was alles kort en klein geslagen en de band volledig uitgeput.”

Spirituele aspect
Zelf is Geert de ontwikkelingen in de underground en Indie scene blijven volgen. Tevens wekte de zwarte muziek meer en meer zijn interesse. “Die diversiteit in muziek spreekt mij aan. Zo heb ik echt geleerd om Hiphop te waarderen. Ik hou van het spirituele aspect in muziek. Nee, ik ben niet gelovig, maar een diepere betekenis spreekt mij aan. Zoals de Gospel in Soul muziek. En niet te vergeten het spirituele in de Reggae. Diepgang en vernieuwing spreekt mij aan. Dat genre loopt eigenlijk als een rode draad door mijn persoonlijke muzikale geschiedenis. Natuurlijk Bob Marley, maar ook acts als Culture en Lee Perry.”

De 21e eeuw
Hoe hij de ontwikkelingen in de 21e eeuw moet omschrijven vind Geert nog lastig. “We leven in het internettijdperk waarbij alles te ontdekken is. Alle muzikale stromingen zijn voor iedereen toegankelijk. Er is een enorme diversiteit. Zo heeft bijvoorbeeld de Wereldmuziek een enorme groeispurt kunnen maken. Een band als Arctic Monkeys heeft daar op hun manier heel slim gebruik van gemaakt en is daardoor enorm groot geworden. Die diversiteit binnen de hedendaagse popmuziek zag ik recent nog terug op het Le Guess Who festival in Utrecht. Vier dagen lang nieuwe stijlen, acts en stromingen ontdekken. Dat vind ik nog steeds fantastisch. Een paar jaar geleden was ik op het WOMAD festival in Engeland en zag daar een optreden van Magnetic Fields. Tot dat moment voor mij volkomen onbekend, maar wat was het fantastisch. Een mix van Joy Division en Johnny Cash, maar dan wel met allemaal redelijk korte nummers. Een soort van folksetting maar dan met een Electronic sausje. Direct heb ik hun album aangeschaft. Alle nummers zijn goed.”

Cultuur in Venlo
Of Sounds nu wel of niet medeverantwoordelijk is voor een levendige culturele scene in Venlo laten we even in het midden. Feit is dat binnen de gemeente enorm veel gebeurt. Wat ooit begon met het OOC en Bauplatz is zich, tot groot genoegen van Geert, op diverse manieren blijven ontwikkelen. “Na het OOC volgde Perron 55 en tegenwoordig Grenswerk. Een poppodium is essentieel voor een stad als Venlo. Daar kunnen nieuwe generaties blijven ontdekken, maar ook zichzelf ontwikkelen. Dat is essentieel voor de cultuur van een stad of regio. Kijk wat er uit is voortgekomen. Het Zomerparkfeest is onmisbaar voor zoveel mensen. Maar vanaf de vroege jaren zeventig zijn altijd weer nieuwe bandjes opgestaan. Sommige met landelijke of zelfs internationale bekendheid. Static, Decennium, Gore, Pandemonium, Frans Pollux, Arno Adams en zo veel anderen. Van toen tot nu. De Punk scene was voor een stad als Venlo redelijk groot, maar ook de belangstelling voor elektronische muziek is dankzij de ontwikkelingen in het Perron altijd essentieel geweest. En vergeet het voormalig Filmhuis, tegenwoordig De Nieuws Scène, niet. Dat begon al bij het OOC en is nu een professionele instelling die voor veel mensen belangrijk is.”

Om zelf bij te blijven leest Geert nog altijd diverse muziekbladen, kijkt hij documentaires en staat hij iedere morgen op met BBC Radio 6. “Die blijven de nieuwste ontwikkelingen goed volgen. En zijn bovendien enorm divers. Iggy Pop heeft daar bijvoorbeeld een eigen show. Hij draait echt allerlei stijlen: Punk, Jazz, Wereldmuziek. Bovendien heeft hij een geheel eigen, unieke manier van presenteren. Een echte aanrader. Maar ik blijf vooral luisteren. Dat werkt voor mij het beste.” Op de vraag hoe het met zijn voormalige compagnon Leo gaat, begint Geert te lachen. “Hij komt zeker één keer per maand de voor hem belangrijke releases kopen. Dus met hem gaat het prima. Pas geleden zei hij nog: ‘Ik heb twee geweldige beslissingen in mijn leven genomen. De eerste was beginnen met Sounds en de tweede was stoppen bij Sounds. Hahaha. Hij geniet nu van zijn kinderen en kleinkinderen. Het is hem gegund.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad