Vijf jaar restaurant Chez l' Hêtre: “Mijn omgeving verklaarde me voor gek”

13 januari 2020 | Leestijd: 3 minuten

In de voetsporen treden van Philippe Mattioni, de ongekroonde koning van de Venlose restaurantwereld, jarenlang durfde niemand het aan. Ook de jonge Nicky van den Beuken leek het in eerste instantie een paar bruggen te ver om Mattioni’s restaurant Chez Phillipe over te nemen. Toch besloot hij de zet te wagen. Met succes. Onlangs vierde zijn restaurant Chez l’ Hêtre het eerste lustrum.
Tekst: Jac Buchholz | Beeld: Peter Janssen
Een eigen restaurant runnen. Dat was Nicky van den Beuken (30) na het afronden van zijn studie voorlopig niet van plan. “Nee, daar lag mijn ambitie op dat moment niet. Ik wilde eerst vooral ervaring opdoen. Die eigen zaak, dat was iets voor later, rond mijn dertigste.” Dus ging hij in dienstverband aan de slag; werkte onder meer op Curaçao, in Antwerpen en dichter bij huis bij De Neerhof in Kessel en Chateau de Raay in Baarlo. Tot iemand hem op een dag vroeg of hij geen interesse had om Chez Philippe over te nemen. “Dat was mijn latere compagnon. Ik zag er in eerste instantie niets in. Niets voor mij, liet ik hem weten. Phillipe is een instituut die in Venlo bijna 40 jaar een heel succesvolle zaak heeft gehad, waarvan bijna 30 aan de Parade. Dat leek me lastig opvolgen.”
Cachet
Van den Beuken was echter nieuwsgierig geworden en besloot op een dag bij Chez Philippe te gaan eten. “Toch wel een leuke zaak, was toen mijn gedachte. Het concept sprak me aan: toegankelijk en met cachet. Hier kan ik iets mee, wist ik al vlug, maar dan wel op mijn eigen manier.” Zijn plan werd niet meteen met veel enthousiasme begroet. “Mijn omgeving verklaarde me voor gek. Mijn moeder vond het leuk maar was vooral ook bezorgd. Zelf had ik dat niet. Ik was op dat moment 25 jaar. Als het mis gaat, zo redeneerde ik, dan ben ik jong genoeg om iets anders te gaan doen. Achteraf gezien realiseer ik me dat ik er wel heel licht over heb gedacht.”
Naamsverandering
Om de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen besloot Van den Beuken een plan de campagne op te stellen. Zo moest de naamsverandering niet al te drastisch zijn. “Het ‘chez’ wilde ik behouden, maar dan. Chez Nicky zag ik niet zitten. Irmgard, de vrouw van Phillipe, kwam met de suggestie l’ Hêtre, mijn achternaam in het Frans.”

Rollen
Een ander onderdeel van het plan was dat Van den Beuken in december 2014 al zou bijspringen in de keuken van Chez Phillipe. Na de jaarwisseling waren de rollen omgekeerd. Van den Beuken was nu de eigenaar, Mattioni zou nog een half jaar in de keuken uithelpen. “De eerste paar maanden, tot aan de carnaval, bleef het gewoon Chez Philippe. Tijdens de carnaval hebben we verbouwd en het interieur vernieuwd. Vervolgens zijn we op 3 maart als Chez l’ Hêtre opengegaan.”
Nuttige adviezen
Dat half jaar samenwerken met Mattioni was volgens Van den Beuken heel leerzaam. “Ik had nul ervaring in het runnen van een restaurant. Hij heeft me veel nuttige adviezen gegeven. Bijvoorbeeld dat je goed moet opletten welke voorkeuren de gasten hebben, zeker de vaste. Die vinden dat prettig en blijven terugkomen. Daarom zijn ook veel van Philippes gasten gebleven. Phillipe heeft in dat half jaar regelmatig zijn mening over dingen gegeven, maar liet me verder vrij. ‘Het is nu jouw restaurant’, zei hij dan altijd. Dat vond ik prettig.”
Trocadero
Inmiddels zitten de eerste vijf jaar erop. Van den Beuken kijkt tevreden terug. En vol vertrouwen vooruit. “Tijdens het tweede jaar hebben we een airco laten installeren, zodat het ook in de zomer aangenaam is. Sinds afgelopen jaar hebben we een terrasvergunning. Maar dat terras is te klein om te eten en fungeert meer als zithoek.” Een volgende ingreep staat al gepland, geeft hij aan. Dat worden het plafond en de verlichting, lacht hij. “Dat plafond stamt nog uit de tijd dat hier een dancing zat, Trocadero, dus dat is wel aan vervanging toe.”
Michelin-ster
Verder is een Bib Gourmand zijn streven, al is het geen heilig streven. “Natuurlijk gaan we er volop ons best voor doen. Maar komt-ie er niet, dan komt-ie er niet. Ambities voor een Michelin-ster heb ik niet – zo’n ster is niet zaligmakend. Al weet ik niet of ik daar in de verre toekomst, als ik misschien behoefte heb aan nieuwe prikkels, anders over zal denken.”

Bekijk ons magazine

Blader door onze artikelen in Venlovanbinnenstad